آیا صحبت کردن باعث بهتر شدن ما می شود؟

talk

آیا تا به حال به آداب صحبت کردن اندیشیده اید؟ آیا صحبت کردن و صحبت دیگران را شنیدن اخلاق و آدابی دارد؟

واقعیت این است که یک صحبت دو نفره ی کوچک در یک کافه تریا و یا حتی در خیابان و مهمانی یا هر کجای دیگر برای آن که دلنشین باشد نیازمند آداب و رسومی است. حتما همه ی ما لحظات بسیار خوب و تلخی را در گفتگو های دو نفره یا بیشتر تجربه کرده ایم که آخر آنها برای ما کاملا غیر قابل پیش بینی بوده است.

اخلاق صحبت کردن

1- صحبت کردن و شنیده شدن مسلما وقتی شیرین تر می شود که هر دو نفر نوبت خود را برای صحبت کردن و شنیده شدن داشته باشند. این یکی از ساده ترین و الزامی ترین نیاز اولیه برای یک گفتگوی خوشایند است.

2- انگیزه داشتن و انگیزه دادن همراه صبر و حوصله.

3- تمرین برای خود داری کردن و کنترل بر احساس نوبت گرفتن برای حرف زدن. مطمئن باشید که شنوندگان شما خیلی سریع متوجه خواهند شد که شما واقعا به آنها گوش می دهید و یا به دنبال نوبت خود برای صحبت کردن هستید. و این در نتیجه ی گفتگو – رضایت درونی از یک گفتگو – و احساس ادامه ی گفتگو در آینده بسیار بسیار موثر است. بنابراین اگر خوهان یک گفتگوی شیرین دو نفره و گرفتن انرژی از آن هستید به تناوب عاشقانه و مثبت به دیگران گوش کنید. یک فرمول ساده برای دادن احساس خوب به فردی که گفتگو می کند آن است که به سمت او تمایل داشته باشید . حتی کمی خمیده شوید به سمت گوینده در این حالت شما با بدن خود هم این پیام را به او می دهید که کاملا به او توجه دارید و مشتاق شنیدن هستید. همه ی ما قبل از شنیدن بیشترین پیام را از حرکات و بدن یکدیگر می گیریم.

4-   یک دل بودن و همدلی کردن نه دلسوزی کردن. از آن جایی که همدلی کردن یک مرحله ی بسیار بالاتری از همدردی کردن است لازمه ی یک ارتباط قوی و پایدار همدلی کردن است . چرا که امکان دارد دلمان برای بسیاری کسان بسوزد اما وقت و توان و انرژی و خواسته ی درونی ما برای ارتباط نباشد.

5- شما وقتی متوجه کیفیت یک گفتگوی خوب می شوید که بعد از تمام شدن صحبت متوجه می شوید که چقدر زمان طولانی به گفتگو گذشته است بدون آن که شما متوجه زمان شده باشید. چرا این اتفاق افتاده ؟ و چرا ما همیشه در گفتگو ها به این کیفیت نمی رسیم ؟ یکی از دلایل آن این است که در این گفتگو شما خود را فراموش کرده بودید و کاملا در لحظه و زمان حال بوده اید. عادل بودن – خوش فکری و به دنبال دلیل بودن ( اگر شما تنها به دنبال بیان کردن افکار خود باشید این گزینه را در گفتگو از دست داده اید. آن چه مهم است شنیدن و یا پیدا کردن دلیل جریان گفتگو به طور فعال در جریان گفتگو است)- ترغیب و اطمینان و مسئولیت پذیری از کلید های اساسی برای یک گفتگوی خوب هستند.

-6و یکی از اساسی ترین پایه های یک گفتگو احترام گذاشتن به عقاید و باور های دیگران است. حتی اگر باور دارید که دو بعلاوه ی دو چهار می شود و دیگران این جمع به نظر ساده و روشن را از شما نمی پزیرند و جوابهای دیگری دارند شما وظیفه ندارید که آنها را به گزینه ی انتخابی خود متقاعد کنید. استدلال های طولانی برای اثبات نظر و عقیده پایه های یک گفتگوی شیرین را سست می کند. شما همیشه باید صادقانه و مادبانه نظر خود را بگویید بدون آن که گفتگو را به نزاع بکشانید و در نظر خود پافشاری کنید.

7- و همیشه و پیوسته به یاد داشته باشیم که صداقت در گفتار- احساس و رفتار برگ برنده ی شماست در تمام گفتگو های شما در هر جایی . آن چه که از شما در ذهن هر شنونده ایی خواهد ماند همین صداقت در کلام و احساس است . انرژی که ما به اطراف می دهیم از افکار و گفتار ما به اطراف پراکنده می شود.

Like 🙂
7

قوانین طلایی در استفاده از وسایل نقلیۀ عمومی

 Tehran-Metro

آداب ابتدایی در وسایل نقلیۀ عمومی رو به فراموشی­ گذاشته ­اند، به ­ویژه هنگامی که تأخیر طولانی و فضا تنگ باشد. لازم است که به این وضع خاتمه بدهیم.

در گذشته، صف های اتوبوس بخشی از نمای خیابانها را تشکیل می­ دادند، اما در حال حاضر، یک صف، همیشه در حرکت است. گرچه هنوز برای سوارشدن نظم و ترتیب وجود دارد، حتی به شکل نامحسوس؛ و هل­ دادن بی­ ادبانه است. باید اجازه بدهیم افرادی که قبلا ایستاده بودند، پیش از ما سوار شوند. خوب است ارتباط چشمی برقرار کنیم و لبخند بزنیم، و مناسب است که کارت یا کرایۀ خود را آماده کنیم و برای پیداکردن آن، وقت زیادی با کیف بزرگمان کلنجار نرویم.

همیشه صندلی خود را به کسانی که بیشتر از ما نیاز دارند، تعارف کنیم. اگر تصور کردیم زنی حامله است یا قدرت جسمانی کمی دارد، بهتر است به ­آرامی از روی صندلی بلند شویم، به سمت دیگری برویم و امیدوار باشیم که شخص موردنظر به آن سو برود.

اگر ناگهان سکندری خوردیم و به سمت مسافران دیگر رانده شدیم (اتفاقی که همیشه در اتوبوس و مترو پیش می­آید)، خوب است شکیبا باشیم. وقتی مقصریم، بهتر است عذرخواهی کنیم و هنگامی که حرکت وسیلۀ نقلیه ما را به سوی دیگران هل داد، مودبانه لبخند بزنیم.

یادمان باشد که تماس خیلی نزدیک اضطراب و فشار عصبی ایجاد می­کند و وضعیت یا رفتارمان را تشدید می­کند، بنابراین، لازم است وقتی با تلفن همراه حرف می­زنیم، چیزی می­ خوریم یا می ­نوشیم، موزیک گوش می­ کنیم یا کیف بزرگی همراهمان است، باملاحظه باشیم. این خوب است که از هندزفری استفاده کنیم و پیامک یا ایمیل بفرستیم، اما صدای موزیک گوشی ما نباید از بیرون هم شنیده شود و نباید راه دیگران را سد کنیم. گفتگوی خیلی بلند، غیراجتماعی است اما آرام حرف­زدن خوشایند است.

خوردن غذای بودار در محیط دربسته بی ­ملاحظگی است، و آرایش­کردن در وسیلۀ نقلیۀ عمومی، تصور اولیه از ما را به مخاطره می­ اندازد و باعث می­شود که نامرتب به نظر برسیم.

چون نمی خواهیم دیگران در اتوبوس ناخواسته حرف هایمان با دوست همسفرمان را بشنوند، پس لازم است آرام و محتاط گفتگو کنیم.

اگر مسافر بی­ ملاحظه­ ای بدرفتاری کرد، بهتر است نادیده بگیریم و از مواجهه بپرهیزیم. وقتی دیگران، مثل راننده و کارکنان، شکیبایی می­کنند یا رفتاری از روی حسن ­نیت نشان می­دهند، لبخند بزنیم و تشکر کنیم.

 

Like 🙂
4

اخلاق بیماری بخش دوم

اخلاق بیماری

 

لینک بخش اول

برای دوره ای که شیمی درمانی داشتم و انرژی لازم برای جواب دادن به تلفن ها در من وجود نداشت همسرم به تلفن ها پاسخ می داد و در مواقعی که هیچ کداممان قادر به پاسخ دادن به تلفن ها نبودیم پیغام گیر را تنظیم کرده بود به این نحو که از تماس گیرنده برای تماس تشکر می شد و مودبانه از اینکه امکان دارد که به این تماسها جوابی داده نشود عذر خواهی شده و ازتوجه و حمایت همه ی تماس گیرنده گان تشکر می شد. تلفنهای زیادی می شد که بسیار تاثیر گذار بود اما من هیچ گاه قادر نبودم به همه ی انها پاسخ دهم و این گاهی بسیار دردناک بود.

فرستادن کارت

روش بسیار خوب و مفید دیگری برای ایجاد ارتباط با دوست بیمار فرستادن کارت است . کارت فرستادن مزایای فراوانی دارد برای اینکه بیمار می تواند آن را بارها و بارها بخواند و به تصویرش که مطمئنا شما با دقت انتخاب کرده اید نگاه کند و همچنین نیازی به پاسخ ندارد. کارت فرستادن یک روش بسیار خوب و مفید برای نشان دادن حس مراقبت و توجه شما به دوستتان است. دوست بیمار شما می تواند آن را بر روی میز کنار تخت خود بگذاردو حضور شما را پیوسته در کنار خود احساس کند. اگر کلمه ی مناسبی را برای دوست خود پیدا نمی کنید شاید این جملات کمک کننده باشد.

من نمی توانم به تو فکر نکنم.

من همیشه و در همه حال به تو فکر می کنم.

تو همیشه در دعاهای من هستی.

من همیشه به یاد می آورم آن روزی را که…..

من منتظر روزی هستم که دوباره با هم ……

هر زمانی که این کارت ها خوانده شوند نویسنده ی کارت حاضر خواهد بود. بارها و بارها.

اما به یاد داشته باشید که صمیمیت کلمات شما شفا دهنده خواهند بود و بهترین هدیه برای سخت ترین ساعتها و روزها.

2

چند ماه قبل وقتی که مارتین برای یک پروژه دور از خا نه به سر می برد شوهر بهترین دوستش از دنیا رفت . او از قبل می دانست که وقتی برای این سفر کاری می رود این اتفاق خواهد افتاد. برای همین به طور مرتب در تماس تلفنی با دوستش پائولا بود و زمانی که این اتفاق ناخوشایند روی داد مارتین خیلی سریع یک ایمیل برای پائولا نوشت ودر آن ابراز تاسف و همدردی خود را ابراز کرد. و همچنین احساس تاسف خود را از این که نمی تواند در این لحظات سخت در کنار او باشد بیان نمود.

این اولین باری بود که مارتین چنین نامه ای به یک دوست می نوشت و نگران بود که آیا این ایمیل را بفرستد یا نه؟ چرا مارتین باید نیاز به بیان احساسات غم و اندوه خود داشته باشد در حالی که دوست او در شرایط سخت تری به سر می برد. این پائولای سوگوار بود که باید نیاز به حرف زدن داشته باشد. مارتین بسیار نگران شد که آیا واقعا صلاح است که در این شرایط از ناراحتی و اندوه خود اول حرف بزند.

مطمئنا پائولای سوگوار نیازی به شنیدن بیشتر نداشت. آیا واقعا فرستادن این ایمیل کار درستی بود آیا برای پائولا کمک کننده بود؟به نظر من این کار بسیار خوبی بود. و این تنها چیزی بود که پائولا نیاز داشت تا بداند. بداند که دوستش در این لحظات چه احساسی دارد. ما بعضی از اوقات فراموش می کنیم که عشقهای واقعی خود را بیان کنیم و این یک توجه یاری دهنده می باشد برای کسی که عزیزی را از دست داده است.

چه چیزی را در وجود دوست خود دوست دارید آنها را بیاد بیاورید و سعی کنید که آنها رابنویسید. آنها ارزشهایی هستند که مسلما برای دوست شما هم با ارزش اند و میتوانند بهترین هدیه ای باشند که از شما به دوست سوگوارتان می رسد. مهم نیست که چقدر در نوشتن و صحبت کردن مهارت دارید مهم این است که به چیزهایی که در دوست خود دوست دارید با صداقت و صمیمیت نگاه کنید. و چیزهایی را که او را برای شما از بقیه متفاوت کرده است را با حساسیت بیان کنید و مطمئن باشید که صمیمیت مفیدترین هدیه و بهترین توجه در سخت ترین شرایط می باشد. ما همیشه دوست داریم تا بدانیم که دیگران چگونه به ما نگاه می کنند. این توجه و رفتار حمایت گرانه ی شما بهترین احساسات ترمیم کننده را در دوست شما ایجاد خواهد کرد که می توانند بهترین پل ها برای گذشتن از شرایط ناگوار برای آدمی باشند. با رسایی ,صفاتی نظیر : شجاعت , سر سختی , شوخ طبعی , خون گرمی , دست ودلبازی , مهربانی ,قدرت ,نشاط ,سر زندگی , خوش مشربی ,خوش طبعی ,مثبت اندیشی, ریسک پذیری, نیروی حیات ,ملایمت و روحیه ی حمایت گرانه ی والدینی و بسیاری از صفات خوب دیگری که در هر فردی وجود دارد را نام ببرید. هر انسانی صفات بارز خوبی دارد که شخصی کردن آنها در شرایط ناگوار معجزه آفرینند.

به یاد می آورم روزی را که برای اولین بار با پسر جوانی برای شام بیرون می رفتم. آن شب دچار وسواس و دلهره ی زیادی بودم. تمام روز به این فکر می کردم که من حرفی برای گفتن ندارم و بسیار کسل کننده خواهم بود. برای همین با نگرانی از مادرم در این مورد سوال کردم و مادرم در پاسخ گفت: فقط خودت باش. در آن زمان درک واقعی این جمله برای من آسان نبود. من که هستم. من همانی هستم که سر کلاس درس می نشیند,من تابستانی من , یا همان منی که با دوست بسیار نزدیکم جوآنی (Jonnie (هستم , یا حتی من با کتابهای مورد علاقه ام زیر پتوی دوست داشتنی ام در اتاق تاریک. کدامیک از اینها من است. سالها سعی و خطا بر من گذشت با خیال آن خودی که گاه الگویش این و آن بود به خیال این و آنی که حقیقت من است تا بتوانم با حقیقت واقعی خودم صادقانه روبرو شوم.

یک روز دوست داشتم آدمی جدی باشم و روز دیگرآدمی خوش مشرب و و روز دیگر حمایتگر و مراقب . آن قدر دور و نزدیک شدم از خودم تا یک روز کشف کردم که من به سادگی همانی هستم که در لحظه ی حال زندگی می کند. راههای فیزیکی مختلفی هستند که به ما کمک می کنند تا خودمان را زندگی کنیم و در حال بمانیم. معلمی داشتم که تمرین ساده ایی را آموزش میداد. او می گفت روزی چند بار دست راست خود را بر روی سینه ی خود بگذارید و به آرامی تنفس خود را احساس کنید در این حال اگر به دنبال حقیقتی باشید آن را خواهید یافت. من سعی می کنم چشم درونم را به شبکه ی درونی وعمق مرکز وجودی و احساسهای عمیق درونی بچرخانم و به آنها نگاه کنم تا تشخیص دهم که چه اتفاقی دارد در درون من می افتد که نیاز به توجه مخصوص دارد.

Like 🙂
8

وقتی سرطان همین نزدیکی هاست

adabkadeh-illness-1مقدمه ای از مترجم:

همیشه چقدر زود دیر می شود و این اندیشه چقدر آزار دهنده است. اگر شما هم مثل من دغدغه ی ارتباط با یک دوست یا یکی از بستگان نزدیک به خود را که به تازگی به سرطان مبتلا شده است داشته باشید مطمئنا مطالب ساده و آموزنده ی این کتاب یاریگر شما خواهد بود.

ترجمه ی از کتاب :

The etiquette of illness

What to say when you can’t find the words

نویسنده:  Susan P. Halpern

سوزان هالپرن در کتاب اخلاق بیماری سعی دارد که راهکارهایی ساده و معقولانه و قابل استفاده برای خانواده ها یی که درگیر بیمارانی هستند که بیماری سخت یا لاعلاج دارند ارائه دهد. او در این کتاب سعی کرده است که تا حد امکان رابطه ی بیمار با بیماری خود و بیمار با محیط را برای ما تا حد امکان ساده و روشن توضیح دهد تا همه چیز بین ما در روابط پیچیده ی دنیای ومدرن امروزی آسان تر و انسانی تر جریان پیدا کند.

از آنجایی که خود نویسنده یک روانشناس وهمچنین یک مدد کار اجتماعی بوده و همچنین عضو فعال و بنیان گذار حمایت از بیماران سرطانی در نیویورک می باشد که خود یک دوران مبارزه با بیماری سرطان را به طور موفقییت آمیز پشت سر گذاشته و همچنان با همسر و فرزندانش زندگی می کند می توان کتاب او را مرجعی قابل اعتماد برای زندگی مدرن امروزی که سرطان گریبانگیر عده ی عدیدی را گرفته است, باشد. این کتاب اولین کتاب سوزان است و مترجم امیدوار است که قابل استفاده ی فارسی زبانان عزیز و اسان کننده ی روزهای سختی و نوید دهنده ی امید به بیماران و خانواده های عزیزشان باشد.

1

تلفن بدست ایستاده بودم. می خواستم به دوستم که به تازگی به سل جلدی مبتلا شده بود زنگ بزنم. ولی افکارم حول هفت سال رابطه امان چرخ می خورد و صدایی در درونم نهیب میزد که چه باید بگویم. و درانتهای مکالمه ی امروز چه حالی خواهم داشت. آیا او همان دوستی است که من در این سالها می شناخته ام یا با فرد جدیدی حرف خواهم زد که در گذشته او را نمی شناخته ام . که قادر به ارتباط با او نخواهم بود.

تجربه به من می گفت که وقتی تمام روزبه کسی فکر می کنی باید کاری در رابطه ی با او انجام دهی. اما دوباره احساس اضطراب یک موقعیت جدید مرا به درد سر می انداخت. لحظاتی بود که فراموش می کردم که در حقیقت او دوستی متین و آرام است که حالا بیمار شده بود. گویی می خواهم به سل جلدی تلفن کنم .که او را نمی شناسم .

خوشبختانه به محض آن که صدای دوستم از آن طرف گوشی به من رسید همه ی آن لحظات خوبی که رابطه امان را ساخته بود به سویم آمد و من به راحتی شروع به صحبت کردم .همان طور که در گذشته بارها و بارها با هم حرف زده بودیم.

در حقیقت وقتی که شما شروع به صحبت با دوستتان می کنید او همه ی وجودی را که می شناخته اید به شما نشان خواهد داد همان وجودی که برای شما آشنا است و تنها کاری که شما باید انجام دهید این است که گوش کنید. خوب گوش کنید.

شما رابطه را داشته اید . گذشته ایی که با هم ساخته اید. تجربیاتی که با هم داشته اید . دوستان مشترک . موضوعات مشترک . شما دوست خود را خوب می شناسید و حتی میدانید او چه چیزهایی را دوست دارد و چه چیزهایی او را ناراحت می کند. فقط تماس بگیرید. وقتی که او به تلفن شما جواب می دهد دیگر فقط شما دو تا هستید و همه چیز تنها به شما بستگی ندارد.

2

این اواخردر کالیفرنیا با دوستم کارل برای نهار بیرون رفته بودم ما به کافه ی کتاب فروشی رفتیم که پنجره ایی به سمت یک نقاشی دیواری داشت. روی دیوار درختان بلوط با نقطه های پر رنگی نقش شده بودند که توجه هر بیننده ای را به خود جلب می کرد. نقطه های سبز روی دیوار مثل نقطه های خالکوبی روی دست گارسونی که داشت برای ما سوپ می آورد مشخص بود.

کارل داشت از دوستش سارا شکایت می کرد. کارل گفت که سارا می دانست که من سرطان دارم و تحت درمان هستم با این حال برای چند ماه به من تلفن نکرد اما یک روز بعد از چند ماه به او تلفن می کند و از کارل برای تماس نگرفتن عذر خواهی می کند وصادقانه توضیح می دهد که نمی دانسته به کارل چه بگوید. با این حال کارل از سارا ناراحت بود. و به او هم گفته بود که آیا این همه ی دلیل تو برای تماس نگرفتن است و اینکه سارا بغض کرده بود وقتی کارل به او گفته که چقدر منتظر تلفن او بوده است و این که چقدر برایش این تماس ارزش داشته و اینکه چقدر دلتنگ صدای سارا بوده و حتی از او برای تماس نگرفتن عصبانی بوده و احساس تنهایی و ترد شدگی کرده است.

3

اجازه دهید این عبارت ساده مشکل گشای شما باشد ( من نمی دونم چی بگم) از اینجا همه چیز حرکتی سلیس و روان خواهد داشت و همه چیز به جریان خواهد افتاد. البته که ما نمی دانیم چه بگوییم تا همه چیز را بدتریا سخت تر نکنیم. ما دوست نداریم که با نگرانیهای خود آن کسانی را که دوست داریم بترسانیم. و ما نمی خواهیم که ترسهای خود را بلند اعلام کنیم اما همچنان نیاز داریم تا با دوست بیمارمان تماس بگیریم.

هیچ کجا کلاس تعلیم یا آموزش چگونگی صحبت کردن با بیمار وجود ندارد و خوشبختانه بسیاری از ما تجربه ی بسیار کمی درباره ی نحوه ی ارتباط با بیمارانی با بیماری لاعلاج یا صعب العلاج داریم. بعضی از اوقات کسی که بیمار است خود دست به کار می شود و سعی می کند با دوستان خود تماس بر قرار کند اما این به ندرت اتفاق می افتد و بطور کلی این وظیفه ی دوست سالم است که از احوال دوست بیمار خود جویا شود و شادی و نشاط خود را با دوست خود تقسیم کند.

می خواهم داستان دیگری را برای شما تعریف کنم.

یک جوان نوزده ساله ایی را می شناختم که عمه ی مهربان و دوست داشتنی اش سرطان داشت و حال و روز بدی را سپری می کرد. برای دوست جوانم بسیار سخت بود که به یک شخص بزرگتر که در شرایط دشواری به سر میبرد زنگ بزند. او احساس می کرد که چه حرفی برای گفتن داردو هر چه بود عمه, دنیا دیده و تحصیل کرده بود و دوست جوانم از احساس شدید نا کارآمدی در این شرایط سخت و اضطراری رنج می برد و از خود ناخشنود بود که قادر نیست به عمه ی خود زنگ بزند تا اینکه یک روز عمه ی بیمار به جاناتان زنگ زد . جاناتان تا صدای عمه را شنید اعتراف کرد که این وظیفه ی او بوده است که با عمه تماس بگیرد و اینکه نمی دانسته به عمه چه بگوید بعد از اون لحظه هیچکدام از آن دو دیگر حاضر نبوده اند که حتی یک لحظه از با هم بودن را از دست بدهند.

تجربه به من می گوید که قبل از تماس با یک دوست بیمار که بیماری سختی دارد و ما اطلاعات کمی از آن بیماری داریم بهتر است اول درباره ی آن بیماری اطلاعات کوچکی از را ه اینترنت بدست آوریم . شما می توانید اطلاعات خوب و مفیدی در مورد بیماری و چگونگی برخورد با آن و همچنین مراحل مختلف بیماری جمع آوری کنید . اگر به اینترنت دسترسی ندارید استفاده از کتابخانه های عمومی هم روش سودمندی است . این پیش زمینه به شما کمک می کند تا بدانید که چه اتفاقی در شرف وقوع است و دوست شما امکان دارد در چه مرحله ایی باشد. این به وضعیت روحی شما هم کمک خوهد کرد. شما تنها باید بدانید و درک کنید. شما قرار نیست که او را تصحیح کنید شما فقط سعی کنید جزییات را بدانید تا درک صحیح تری از شرایط و احوال بیماری دوست خود داشته باشید. به یاد داشته باشید فقط باید اورا بفهمید و این کافی است.

4

چند وقت یک بار باید به دوست بیمار خود زنگ بزنیم؟

اگر شما همه ی روز به دوست خود فکر می کنید خیلی ساده این مطلب را به او بگویید. اگر شرایط این را دارید که به او سری بزنید حتما این کار را انجام بدهید و اگر احساس می کنید که خیلی تماس گرفته اید و تماس های مکرر شما احتمالا مزاحم اوقات استراحت او خواهد بود از او درباره ی بهترین زمان برای تماس مجدد سوال کنید صمیمیانه با او صحبت کنید و هرگز منتظر تماس متقابل از طرف دوست بیمار خود نباشیدهرگز.

هر بار به او یادآوری کنید که به او فکر می کنید و اینکه او چقدر برای شما مهم است. حتی اگر او به تلفن شما را پاسخ نداد برای او پیغام بگذارید.

گرفتن یک پیغام گرم و دلنشین مطمئنا برای دوست بیمار شما خوشایند خواهد بود. او احساس خواهد کرد که در اغوش محبت و مراقبت فکری و احساسی شما قرار گرفته است. ما همه به این مراقبت نیاز داریم. شما می توانید هر زمان که احساستان یاری کرد تماس بگیرید و از آنجایی که امروزه همه ی تلفن ها پیغام گیر دارند با یک پیغام گرم و صمیمیانه به او محبت و دوستیتان را یادآوری کنید. اما از گذاشتن پیامهای طولانی خود داری کنید.

وقتی که من سرطان داشتم یکی از دلخوشی هایم این بود که بعد از هر بحرانی به پیامهای دوستانم گوش دهم و در پس صدای هر کدام ازشخصییت و نحوه ی بیان منحصر به فرد هر کدام لذت ببرم. تک تک آنها را در نظر مجسم می کردم و میدیدم که چگونه پیام ها و شخصییت هایشان با هم یکی است.

 

 

 

Like 🙂
4

52 راهکار برای زندگی شادتر و سودمند تر

کتابی برای زندگی : 52 راهکار برای زندگی شادتر و سودمند تر

نویسنده: لیو ببوتا

این چیزی است که مدتها بود میخواستم بنویسم , یک کتاب برای زندگی. آیا کتابی وجود دارد که همه بتوانند از آن استفاده کنند؟ البته نه! این فقط لیستی از کارهایی است که میتواند به بسیاری از مردم کمک کند. بعضی از آنها فقط راهنمایی هایی هستند که ما اغلب انها را فراموش میکنیم. فکر کنید این فقط یک یاد آوری است.

چگونه از این کتاب استفاده کنیم؟

این کتاب یک راهنمای مرحله به مرحله نیست و همچنین شما الزاما نباید همه مراحل آنرا انجام دهید. راههای مختلفی برا ی تمرین این لیست وجود دارد:

  • یک راهکار را که از همه به نظرتان مفید تر میرسد انتخاب کنید. از این 52 راهکار ممکن است فقط چند تا به درد شما بخورد. آنها میتوانند فقط یک یادآوری کننده باشند.
  • تمام آنها را یکجا انجام ندهید. در یک زمان فقط بر روی یک چیز تمرکز کنید. خیلی مشکل خواهد بود اگر بخواهید همزمان چند راهکار را با هم تجربه کنید. یکی را آزمایش کنید و اگر کار نکرد تیپ بعدی را انتخاب کنید. فراموش نکنید که زندگی یک تجربه است.
  • همه این راهکارها تضمین نشده اند اما بیشتر آنها خوشحالتان خواهند کرد.
  • راهکار ها به ترتیب نیستند. بعضی از مهمترین ها در آخر آمده اند.

52 راهکار برای زندگی شادتر و سودمند تر

  1. سحر خیز باشید: این ممکن است برای همه کار نکند اما من این را یک تغییر حیرت انگیز در زندگیم یافتم. این باعث شد شروع روزم بسیار مثبت باشد و من وقت بیشتر برای نوشتن , ورزش, و تفکر دارم.
  2. کمتر کار کنید: این کمک به شادی و سودمند تر بودن میکند زیرا باعث میشود زندگیتان گیج کننده و پر از استرس نباشد. شما وقت خواهید داشت کارهایی را که دوست دارید برای کسانی که دوستشان دارید یا برای خود انجام بدهید. همچنین اگر بر روی کارهای ضروری تمرکز کنید مثل کاری که به ازای وقتتان بیشترین برگشت را به شما میدهد بازدهی کار شما بیشتر خواهد بود و شما مفید تر خواهید بود.
  3. آهسته تر زندگی کنید: بسیاری فکر میکنند این مربوط به بازدهی بالاست, ولی اینطور نیست. من به زندگی ساده تر فکر میکنم. در حقیقت من فکر میکنم زندگی خیلی لذت بخش خواهد بود اگر شما آهسته زندگی کنید. با کار کمتر شما در واقع بیشتر بدست میاورید. سعی کنید حتی در موقعی هم که کار نمیکنید به حالت آهسته زمان را بگذرانید. (آهسته رانندگی کنید, آهسته راه بروید و آهسته غذا بخورید)
  4. صبور باشید: اگر شما راحت جوش میاورید این راهکار ممکن است کمکتان کند آرام شوید. وقتی بتوانید این مهارت را بدست آورید ( توجه کنید که این یک مهارت است نه چیزی مادرزادی و غیر قابل تغییر) زندگیتان سالمترو شما خوشحالتر خواهید بود.
  5. غمخواری (شفقت) کنید: اگر قرار بود من یک راهکار را به شما پیشنهاد کنم این را پیشنهاد میکردم. اولین قسمت شفقت, همدلی یا یکدلی است, و این مهارت فهمیدن این است که دیگران چگونه احساس میکنند. با این تمرین شروع کنید. تصور کنید یک نفر را که دوستش دارید ناراحت است, دردشان را بفهمید, احساساتی را که آنها تجربه میکنند, یا چرا آنها عکس العمل این چنینی نشان میدهند. با انجام چند تمرین این مهارت در شما توسعه میابد. برای هر کسی که میبینید سعی کنید بفهمید آنها در چه شرایطی هستند, گذشته اشان چگونه بوده و چرا این طور عمل میکنند. بعد از کسب این مهارت قیمتی, یاد بگیرید به دیگران براساس دانستنیهایتان کمک کنید و با مهربانی از ناراحتیشان بکاهید. این به زندگی شما و اطرافیانتان خوشحالی میاورد.
  6. علاقه مندیهای خود را پیدا کنید: این یکی دیگر از راهکارهای ضروری است. چیزی را که دوست دارید انجام دهید پیدا کنید , زندگیتان فوق العاده بهتر خواهد شد. بنابراین کارتان را دوست خواهید داشت چیزی که 40 ساعت یا بیشتر در هفقته برای آن وقت صرف میکنید و در نهایت بازدهی شما بیشتر, وقت تلف کردن و استرستان کمتر خواهد شد. چیزی را تولید خواهید کرد که به آن افتخار میکنید.
  7. وزن کم کنید: البته این برای کسانی که اضافه وزن دارند کار میکند. وزن کم کردن ( منظور کم کردن چربی است) احتمال از دست دادن سلامتی راکاهش میدهدو کمک میکند ظاهر شما بهتر به نظر برسد و در مجموع رضایت شما را از خودتان افزایش میدهد. در حقیفت من پیشنهاد میکنم که یاد بگیرید با ظاهر خود راحت و خوشحال باشید و احساس بد به خودتان ( حتی اگراضافه وزن دارید) نداشته باشید. با این حال, از دست دادن اضافه وزن یک راه خوب برای داشتن احساس بهتر درمورد بدنتان میباشد. در عین حال وسواس غیر بهداشتی نداشته باشید, آهسته از وزن خود بکاهید و از مراحل آن لذت ببرید.
  8. ورزش کنید: ورزش کردن را به یک عادت روزانه تبدیل کنید. ورزش نه تنها کمک به کم کردن وزن میکند , بلکه کمک میکند احساس بهتری داشته باشید. حتی میتوانید از آن لذت ببرید. برای من این زمانی برای تفکر نیز میباشد و در نهایت احساس خیلی بهتری نسبت به خودم دارم.
  9. غذای سالم بخورید: این به منظور رژیم گرفتن نیست. رژیمهای غذایی خیلی محدودیت دارند و شما انها را رها خواهید کرد. من پیشنهاد میکنم اگر تغییرات غذایی خود را به آهستگی انجام دهید تا پایان عمرتان باقی میمانند. این نه تنها کمک به کم کردن وزن میکند , بلکه وقتی غذای سالم بخورید لذت بیشتری خواهد برد.
  10. مدیتیشن کنید: ممکن است شما هم مثل من مایل به انجام بعضی از کارهای مد روز نباشید , اما مدیتیشن یک روش بسیار ساده برای تمدید اعصاب , آرام شدن و تفکر میباشد.
  11. مرتب باشید: این راهنما الزامی نیست. شما میتوانید شلخته باشید و از جستجو برای یافتن وسایلتان لذت ببرید. اما من بین دو حالت مرتب بودن و غیر مرتب بودن اولی را لذت بخش تر یافتم.
  12. مثبت اندیش باشید: این یکی از راهکارهای خیلی مهم است و از بهترین تغییراتی است که میتوانید در زندگیتان ایجاد کنید که شما را به راهکارهای مثبت بشتر هدایت میکند. یاد گرفتن مثبت فکر کردن یک مهارت است که انجام هر چیز دیگری را امکان پذیر میسازد.
  13. مسایل مالی خود را ساده کنید: تعداد حسابهای بانکی و کارتهای اعتباری خود را کم کنید. کمتر خرج کنید و از پرداختیهای خود بکاهید. مسایل مالی خود را اتوماتیک کنید این به مقدار زیادی از استرس شما خواهد کاست.
  14. ساده زندگی کنید: با ساده زندگی کردن , داشتن وسایل کمتر, کارهای کمتر انجام دادن از زندگی بیشتر لذت خواهید برد.
  15. چیزهایی را که دارید بپذیرید: مشکلی که بسیاری از ما ممکن است داشته باشیم این است که همیشه فکر میکنیم اگر به مقصد یا هدف خاصی برسیم, شغل بخصوصی را بدست آوریم, بازنشست شویم, یا خانه رویایی خود را داشته باشیم خوشحال خواهیم بود. متاسفانه این زمان زیادی میبرد تا به هدفتان برسید و وقتی هم رسیدید ممکن است اهداف دیگری در ذهنتان داشته باشید. بنابراین سعی کنید از جایی که هستید , کسی که هستید, وهر چه دارید لذت ببرید و خوشحال باشید. برای رسیدن به این, به جای مقایسه خود با دیگران, یا با آنچه که خود میخواهید , خودتان را با کسانی که کمتر از شما دارند یا در زندگیشان مصیبت دیده اند مقایسه کنید.سپس درخواهید یافت که شما برکت داده شده اید و این شما را به خوشحالی بیشتر هدایت میکند.
  16. زندگی نها یی خود را پیش بینی کنید: زندگی غایی شما چگونه خواهد بود؟ کجا زندگی خواهید کرد؟ چکار خواهید کرد؟ با روزهایتان چه میکنید؟ یک تصویر واضح از آنچه میخواهید باشید تجسم کنید و آنرا بنویسید و بعد آنرا مرحله به مرحله تحقق بخشید.
  17. یک هدف دراز مدت برای خود تعیین کنید : دیدگاه شما از زندگی غایی کمک میکند که اهداف خود را پیدا کنید. از بین این اهداف یکی را انتخاب کنیید که میخواهید در طول مدت یک سال آنرا بدست آورید و بر روی آن تمرکز کنید. بعد یک هدف میانه را برای چند ماه آینده انتخاب کنید که بتواند کمکتان کند که به هدف دراز مدت خود برسید. بعد تصمیم بگیرید برای این هفته و امروز خود چکار خواهید کرد که شما را به هدف میان ترم خود برساند. در هر زمان فقط یک هدف را انتخاب کنید و بر روی آن تمرکز کنید و آنرا تحقق ببخشید.
  18. اهداف خود را مرور کنید: تعیین هدف مهم است اما کلید موفقیت در رسیدن به آن مرور کردن (هفتگی, ماهیانه,…) و برداشتن قدمهایی برای رسیدن به آنهاست.
  19. هدف خود را زندگی کنید: این در ارتباط با تصور زندگی نهایی ولی با کمی تفاوت است. شما دوست دارید بعد از مرگتان چگونه به یاد آورده شوید؟ پس زندگیی را شروع کنید که به آن سمت میرود. با هدف زندگی کنید و هر صبح با آن هدف در ذهنتان بیدار شوید.
  20. کارهای بزرگ برای هفته و روزتان را برنامه ریزی کنید: با مشخص کردن سه چیز مهم که میتوانید یا میخواهید در روز انجام دهید به روزتان هدف ببخشید و آن سه چیز را در اولویت قرار دهید. برای بازدهی بیشتر همین کار را با هفته خود انجام دهید. کارهای بزرگی را که میخواهید در این هفته انجام دهید در دستور کارتان بگذارید.
  21. تمرکز کنید: یک کلید مهم در بدست آوردن اهداف تمرکز بر آنهاست. پس در هر زمان فقط یک هدف را انتخاب نمایید. این مانع از پراکنندگی افکار و تمرکزتان میشود. همچنین مهم است که دائما به خودتتان اهدافتان را یادآوری کنید یا آنها را پرینت گرفته در محل قابل دیدن قرار دهید یا برای خود ایمیل یاد آوری بفرستید. بهر حال یک راه بیابید که تمرکزتان را بر روی هدف نگهدارد.
  22. از سفر زندگی لذت ببرید: اهداف مهم هستند اما نه به بهای از دست دادن شادی زمان حال. مهم است که بین هدفی که دارید و شاد بودن در راه رسیدن به هدف توازنی برقرار شود. از آنجایی که این توصیه خیلی راحت فراموش میشود, مطمین شوید که همانطور که در راه رسیدن به هدفتان هستید اینرابه خود یاد آوری کنید که از مسیر راه هم لذت ببرید.
  23. یک برنامه منظم برای صبح و شب خود داشته باشید: این راه بسیار خوبی برای شکل دادن به روز , و اطمینان از مرور اهداف, یادداشت کردن پیشرفتها, و یک شروع عالی خواهد بود. یک برنامه منظم شبانه برای مثال میتواند یک راه عالی نه تنها برای پایان یک روز طولانی و مرور روزی که رفت باشد , بلکه میتواند شما را برای روز بعد آماده کند. برنامه منظم صبح یک راه خوب برای خوش آمد گویی به روز, کمی ورزش , مدیتیشن یا تفکر آرام, یا کمی نوشتن و یا انجام کارهای دیگر باشد.
  24. روابط صمیمانه را توسعه دهید: خیلی خوب است که یک فرد بخصوص در زندگی داشته باشید اما رابطه صمیمانه میتواند با هر کسی در اطراف شما باشد.اگر افراد زیادی در اطراف شما هستند مطمئن شوید که با هر یک زمانی را بطور روزانه یا هفتگی برای نگهداری رابطه صرف میکنید. اگر افراد زیادی با شما در رابطه نیستند, مایوس نشوید. رابطه صمیمانه میتواند بین دوستان, افراد خانواده, بچه ها, هم اطاقی , هم کلاسی, و هم کار هم برقرار شود. هر انسانی که ما ملاقات میکنیم , هم نوعی است با آرزوهای مشابه برای شادی , غذا, سر پناه, و یک رابطه صمیمی. آن مورد مشابه را پیدا کنید, صادق و روراست باشید , در مورد هم بیشتر یاد بگیرید , هم را بفهمید , و همدیگر را دوست داشته باشید.این میتواند یکی از مهمترین چیزهایی باشد که شما میتوانید انجام دهید.
  25. بدهی های خود را کم کنید: کاهش بدهی مالی یک راه عظیم برای رفع استرس, و داشتن احساس خوب است. پیشنهاد میکنم کارتهای اعتباری خود را باطل کنید و یک برنامه یکی دو ساله برای کم کردن یا باز پرداخت کامل بدهی هایتان بسازید.
  26. از خوشی های ساده لذت ببرید: اینرا میتوان هر کجا پیدا کرد. غذا, غروب خورشید, شنهای لای انگشتان پا, چمن تازه زده شده, بازی با کودکتان, یک کتاب خوب و یک تخت گرم, رقص در باران,و موزیک مورد علاقه اتان. شما احتمالا میتوانید لیستی از 20 شادی ساده که از آن لذت میبرید و هر روز میتوانید آنها را بیابیید بنویسید. آن خوشی های ساده را در طول روزتان بیابید تا سفر زندگیتان لذت بخش تر شود.
  27. صندوق پستی / ایمیلتان را خالی و میز کارتان را تمیز کنید: این کار ممکن است در ابتدا وقت گیر باشد ولی وقتی یکبار این کار را کردید وقت زیادی برای تمیز نگهداشتنش نمیگیرد. این عادت ساده پاداش بزرگی برایتان خواهد داشت
  28. یک حساب ” کمک اظطراری” درست کنید: هر چند این یک نصیحت معمولی برای مشکلات مالی است اما هنوز خیلی اهمیت دارد. نمیدانم چگونه اهمیت داشتن یک حساب بانکی برای مواقع اظطراری را شرح دهم. غالبا میشنویم که باید هزینه زندگی برای 6 ماه را حداقل پس انداز داشته باشیم ولی نترسید اگر برای 6 ماه پس انداز ندارید. میتوانید با مقدار کم مثلا 100 دلار شروع کنید. بعضی هزینه های اضافی کوچک را متوقف کنید وهر روز مبلغ کوچکی به پس انداز خود بیافزایید. وقتی مثلا 1000 دلار جمع کردید این تاثیر زیادی در زندگیتان خواهد داشت. این مبلغ ممکن است به نظر خیلی نباشد ولی حداقل شما ماه به ماه زندگی نمیکنید. و اگر یک مورد غیر منتظره اتفاق بیافتد شما میتوانید برای آن از این حساب پرداخت کنید به جای اینکه از پرداختی های دیگرتان عقب بیافتید. این یک قدم معمولی ولی خیلی مهم است.
  29. یک دفتر یادداشت روزانه داشته باشید: این ممکن است از راهکارهای خیلی مهم نباشد ولی من گواهی میدهم که این مفید است. برا ی مثال خود من حافظه طولانی مدت بدی دارم و با نوشتن چیزها میتوانم به عقب برگردم و یاد آوری کنم که ماه گذشته چه اتفاقی افتاده است. میتوان دفتر روزانه روی اینترنت داشت و از یک جمله در روز شروع کرد.
  30. از نیروی دیگران استفاده کنید: رسیدن به هد ف ممکن است مشکل باشد, ولی استفاده از نیروی جمعی امکان تحقق آنرا بیشتر میکند. برای مثال میتوانید هدف خود بر روی بلاگ شخصی اتان اعلام کنید , یا به یک انجمن آنلاین یا یک گروه در همسایگی خود ملحق شوید که میتوانید روی کمک انها حساب کنید. نیروی مثبت گروه کمک میکند شما به هدفتان بچسبید تا آنرا به دست بیاورید .
  31. بخوانید , وبه کودکانتان هم کتاب خواندن را یاد بدهید: خواندن یکی از بهترین چیزهایی است که من در جهان دوست دارم. عاشق این هستم که یک کتاب داستان خوب ( و یا حتی نه چندان خوب) دست بگیرم و تمام یک بعد از ظهر را با آن سرگرم باشم. و با خواندن هر روزه کتاب برای کودکانم عشق به کتاب خواندن را به آنها هم سرایت میدهم . دوست دارم به این ترتیب با کودکانم وقت بگذارم و ما همگی از قصه هایی که میخوانیم لذت میبریم.
  32. اطلاعات دریافتیتان را کنترل کنید: در زندگی روزمره , ما اطلاعات زیادی از طریق ایمیل, بلاگ , خواندن وبسایت , روزنامه, مجللات , تلویزیون, رادیو , موبایل و .. دریافت میکنیم. این همه اطلاعات تمام وقت ما را گرفته بعضی اوقات باعث گمراهی میشود و نمیگذارد به کارهای مهم دیگر برسیم. میتوان خیلی سریع سری به رسانه های گروهی زد , میزان اطلاعات دریافتی را کنترل نمود و زندگی را ساده تر کرد .
  33. یک سیستم ساده درست کنید: وقتی شروع به ساده تر کردن زندگی میکنید, یک راه پیدا کنید که کار های روزمره اتان را نیز ساده تر انجام دهید. یک راه موثر برای لباس شستن , نامه ها و کاغذ های اداری, و کارهای دیکر بسازید.
  34. بعد از هر استرس زمانی را به استراحت ( رها کردن استرس) اختصاص دهید: به ناچار زمانهایی در زندگی پیش میاید که هر کس استرس را تجربه میکند, شاید چند بار در هفته این اتفاق بیافتد. برای نگهداشتن سلامتیتان شما باید وقتی را برای رها کردن این استرس اختصاص دهید
  35. در حال زندگی کنید: زمان خیلی سریع میگذرد. قبل از اینکه متوجه شوید زندگی گذشته, بچه ها بزرگ میشوند و میروند. اجازه ندهید زندگی از دستتان برود, از همین لحظه ها لذت ببرید. به جای ماندن در گذشته یا فکر کردن به آینده, تمرین کنید که در زمان حال زندگی کنید.
  36. متانت را در خود توسعه دهید: در تمام مشکلات زندگی سعی کنید عاقل بمانید. مثل برخورد با راننده های بی ادب , همکاران آزار دهنده, نظر دهنده های بد جنس روی بلاگتان, اعضای خانواده بی ملاحظه. این با کمی تمرین بدست میاید فقط باید اجازه دهید این چیزها بلغزند و بروند و اثری بر روی شما نگذارند.
  37. با اعضای خانواده و کسانی که دوستشان دارید وقت بگذارید: این یکی از چیزهایی است که میتواند شما را به بزرگترین خوشحالی برساند . این را اولویت هر روز و هر هفته اتان قرار دهید. هر وقتی را که ممکن است با خانواده و دوستانتان بگذرانید و از بودن با آنها لذت ببرید. وقتی با آنها هستید فقط به آنها فکر کنید و در فکر کار یا مسائل شخصی نباشید.
  38. در مواقع افسرده گی روحیه خود را بالا ببرید: همیشه مواقعی در زندگی هست که روحیه ما ممکن است خراب شود یا حتی افسرده شویم. باید خود را از این رکود در آورد.
  39. خودتان را با دیگران مقایسه نکنید: اگر چه این کار سخت است ولی بهترین راه برای قبول آنچه که هستیم و آنچه که داریم است. خودتان را با دوست , همکار, یا یک فرد معروف مقایسه نکنید. متوجه باشید که شما متفاوتید با نقاط قوت بسیار. یک دقیقه وقت بگذارید برای قدردانی از همه چیزهای خوبی که دارید و برای این همه برکت در زندگیتان سپاسگذار باشید.
  40. بر مزایا و خوبیها تمرکز کنید نه بر مشکلات: اگر انجام کاری برایتان سخت است یا کارها خوب پیش نمیرود, فکر نکنید که چقدر بعضی کارها سخت هستند یا چرا شما نمیخواهید آنرا انجام دهید, بلکه بر مزایای انجام آن کار تمرکز کنید یا چه موقعیت هایی را این کار ممکن است به وجود بیاورد. با تغییر نگاهتان , میتوانید احساستان را هم نسبت به آن چیز تغییر دهید و انجام آنرا آسانتر کنید.
  41. عاشقانه رفتار کنید: اگر آن شخص مخصوص را در زندگی دارید , راههای کوچکی پیدا کنید که رفتاری عاشقانه داشته باشید. این روابط شما را زنده و سر حال نگه میدارد در حالیکه لازم نیست پول زیادی هم خرج کنید.
  42. بحث را ببازید: شخصی را می شناسم که به تازگی پنجاهمین سالگرد ازدواجش را جشن گرفته , از او رمز موفقیت در ازدواج طولانی اش را پرسیدم. او گقت هر وقت با همسرم وارد بحثی میشدم , بلافاصله دهانم را میبستم. آنچه من فهمیدم این است که نباید سعی کرد درتمام بحث ها برنده بود. من فکر میکنم این یاد آوری فقط مخصوص افراد متاهل نیست و همه جا به درد میخورد. بیایید به جای از دست دادن بحث یا ثابت کردن این که حق با ماست , همدیگر را درک کنیم و چیزها را از نگاه شخض دیگر ببینیم. این راهکار کوچک میتواند منجر به شادی فراوان شود.
  43. وارد جریان شوید: این کمک به شاد زیستن و سودمندی بیشتر میکند. جریان مدتی است که ما کاملا تمرکز میکنیم بر روی کار ی که باید انجام دهیم. در واقع در آن غوطه ور هستیم و زمان را گم میکنیم. داشتن کار و اوقات فراغت که شما را در جریان قرار میدهد بدون شک به شادکامی ختم میشود. مردم بیشترین خوشی ها را وقتی غرق چالشهای متفکرانه هستند بدست می آورند نه وقتی که منفعلانه بدون درگیری های فکری هستند. با انجام کارهایی که خیلی دوست دارید و با کم کردن چیزهای منحرف کننده و تمرکز روی آن کار وارد جریان شوید.
  44. در هر زمان بر روی یک کار تمرکز کنید: من به انجام وظایف چند گانه همزمان معتقد نیستم حداقل نه برای زندگی روزمره. در هر زمان فقط بر روی یک کار تمرکز کنید. این شما را به سودمندی بیشترو استرس کمتر هدایت میکنید.
  45. صرفه جو باشید: این یک عادت است نه یک هدف. یک روش زندگی با طرز تفکر متقاوت است و بهترین راه بر اساس معنی و طرز تفکر شما از زندگی است. این به معنی خسیس بودن یا ترک لذت های دنیا نیست, بلکه به معنی پیدا کردن راه های ارزان تر برای انجام چیزها , یادگرفتن زندگی کردن با چیزهای کمتر ( و خوشحال بودن در مسیر ) , و کنترل کردن هزینه های اضافی است.
  46. با چیزهای کوچک و قدم های آهسته شروع کنید: من همواره مدافع انجام کارها به صورت آهسته و انتخاب اهداف کوچک هستم. زیرا شما مطمئن هستید که آنرا به دست خواهید آورد و وقتی به هدف خود رسیدید از این موفقیت برای رسیدن به قدمهای بعدی استفاده خواهید کرد. این یک تکنیک ساده و کار آمد است. مثلا برای ورزش آهسته شروع کنید لازم نیست در شروع عجله به خرج دهید شما بقیه عمرتان را برای ادامه این کار در پیش رو دارید.
  47. یاد بگیرید با مخالفانتان کنار بیایید: همه ما در زندگی مخالفانی داشته ایم.این ها کسانی هستند که ممکن است نیت خوب داشته باشند اما همیشه مخالفند و باعث میشوند ما احساس بی ارزشی کنیم یا نتوانیم به اهدافمان برسیم. آنها ممکن است شما را دست بیاندازند یا منفی باشند.برای رسیدن به اهدافتان باید یاد بگیرید که با مخالفانتان کنار بیایید بر این مانع غلبه نمایید.
  48. بیرون بروید: در این زمانه بسیاری از ما اوقات زیادی را در داخل ساختمانها میگذرانیم , به خصوص اگر شغل ما یا نحوه سرگرمیمان با کامپیوتر باشد. کودکانمان اغلب پای تلویزیون , اینترنت, و بازی های ویدیویی هستند. آنها و خودتان را به طبیعت ببرید , به دیدن زیبایی های اطرافتان و تجربه شادی مربوط به فعالیت های بدنی را تجربه کنید.
  49. زود بازنشسته شوید: این یک راه خیلی مطمئن برای شاد شدن نیست. ممکن است با بازنشستگی حوصله اتان سر رود و بیشتر ناراحت شوید. اما این یک هدف جالب خواهد بود و اگر شما درزندگی خود چیزی معنی دار داشته باشید مثل کار داوطلبانه , یا کمک به دیگران , این راه شما را خیلی خوشحال میکند. این یک هدف راحت نیست , اما میتوان با کم کردن هزینه های زندگی , افزایش درامد, و سرمایه گذاری زودتر بازنشست شد. هر چه بیشتر این سه کار را انجام دهید زودتر به آزادی میرسید.
  50. از چیزهای کوچک لذت ببرید: درست است که شادی های بزرگ حاصل چیزهای بزرگ است , اما خوشی های کوچک زیادی نیز در زندگی ما وجود داردند. اگر موقعیتش دست داد از آنها لذت ببرید. این یک راه برای در حال زندگی کردن نیز هست. بایستید و دقت کنید که در حال انجام چه کاری هستید, چه چیزی در اطراف شماست , و برای لذت بردن از آن وقت بگذارید.
  51. کمی هم تنبلی کنید: زمانی هست که باید سودمند و مفید بود و زمانی هم باید تنبل و بی خیال بود. من دومی را دوست دارم و اگر فرصتی دست دهد بی خیال میشوم. آیا این مرا تنبل میکند؟ احتمالا نه, ولی اگر حتی اینطور باشد من اهمیتی نمیدهم. این من و کودکانم را شاد میکند.
  52. به دیگران کمک کنید: وقتی که پیدا کردن راههای لذت بردن از زندگی خوشحالی میاورد , انجام کارهایی مثل کمک برای شاد کردن دیگران , یا دردی از دردهایشان کم کردن میتواند خیلی بیشتر شما را در زندگی راضی کند. پیشنهاد میکنم یک یا دو جایی را که دوست دارید برای انجام کارهای داوطلبانه انتخاب کنید. حتما نباید وقت زیادی به اینکار اختصاص دهید , یکی دو ساعت در هفته یا در ماه کافی است. همه ما میتوانیم چند ساعتی وقت اضافه برای اینکار پیدا کنیم. کار داوطلبانه باعث خوشی خیلی عظیمی خواهد شد که ممکن است شما را به انجام آن معتاد کند.

 

 

Like 🙂
10

نقد و انتقاد: سازنده ویا مخرب؟

نقد و انتقاد: سازنده ویا مخرب؟

1. تعریف نقد و انتقاد

درفرهنگ عمید نقد را(سره کردن . ظاهرساختن عیوب یا محاسن کلام )و انتقاد را (سره کردن .آشکارکردن عیب شعروبحث کردن درباره مقاله، کتاب بطوریکه خوبیها و بدیهایش آشکار شوند )معنی شده اند. نقد را (مطرح کردن نا رسائیها با دلیل و استدلال ) نیز تعریف کرده اند.

انتقاد از نقد می آید و (ارزیابی ایده ، روش و یا رفتار دیگران و گفتن آن ) است .عموما و بویژه در فرهنگ ما بار منفی دارد و آن بیشتربه سبب خاطرات بدی است که هریک ازما از کنترل های مستبدانه ، تکیه بر بخش منفی هر رفتار (و از آن بدتر خود شخص )،سرزنش ها ، برچسب ها ،تحقیرها ،پندهای تکراری و خارج از توان و نیاز فرد ،نکوهش احساسات و… تحت پوشش و عنوان انتقاد داریم .

در رابطه افراد با یکدیگر نقد و انتقاد سازنده اهمیت دارد و حافظ حقوق فردی افراد است و به نگهداری حدود و مرزها در روابط بین دو نفر کمک میکند .

در رابطه فرد با جامعه ، نهاد ها و سیستم هم که اهمیت آن روشن است. جامعه دموکرات شهروند مسئول می طلبد و در آن هرکس حق دارد قوانین ، سیاست و عملکرد مسئولان ،ایده های مطرح در هر زمینه( هنر و روابط اجتماعی ، خلقیات و سنت ها و..) را نقد کند.البته بشرط حفظ حریم خصوصی و پرهیر ازتمسخر نقائص مادرزادی .

در تربیت نوین کودک (پرسشگر ، منتقد و منطقی ) ببار می آید .خلقیات و سنت ها یک مرتبه عوض نمی شوند و بخشی از آنها که در جهت رشد تغییر میکنند ، به همت افراد مسئول است که فرهنگ عامه را زیر سئوال برده و باورها و رفتارها را مورد نقد و انتقاد قرار میدهند .

 

2. آیا انتقاد ضروری و سودمند است ویا غیرآن؟ آیا با انتقاد کردن، از حد و مرز متعارف بین ما گذر نمی کنیم ؟ با مثبت نگری در تعارض نیست ؟ در چه مواردی جایز و سودمند است ؟

بودا :اگر از گفتن حقیقت ، طرف تو در رنج می افتد حقیقت را نگو .

پیامبر :حقیقت را بگو و طرف تو گرچه رنج میبرد ولی تحمل کرده و رشد خواهد کرد .

شما چه میگوئید؟ آیا ما میخواهیم طرف را تغییر دهیم؟ آیا این پیام برخی از روانشناسان که میگویند (شما نمیتوانید هیچکس را تغییر دهید ، تنها میتوانید خودتان را تغییر دهید ) صد در صد درست است ؟ آیا ما میتوانیم در حالیکه کل شخصیت دیگری را تغییر نمیدهیم او را واداریم که رفتار تهاجمی و تعرض آورش با ما را تغییر دهد ؟

برای پاسخ این سئوالات سه دیدگاه را بررسی کنیم :

دیدگاه اول :

درین دیدگاه افراد انتقاد کردن را نه تنها ضروری میدانند ، بلکه آنرا رسالتی برای خود می شمارند .شاید ریشه های آن در باورهای سنتی از مذهب باشد و یا از فرهنگ اقتدار گرا که هدایت و کنترل دیگران ازراس هرم شروع و تا پایه های آن ادامه دارد .در بخشی از فرهنگ عامه ،ازسوئی ما را از عیب جوئی منع کرده اند ولی از سوی دیگررسالت دانایان را راهنمائی نادانان دانسته اند .حال کیست که خود را از دسته دانایان نداند ؟!. چرا که تنها چیزی که هیچکدام از ما به آن اعتراض نداریم و آنرا عادلانه میدانیم “تقسیم عقل و دانائی ” است چون معتقدیم به اندازه کافی به ما رسیده است !

دیدگاه دوم :

درین دیدگاه فقط خدا را کامل میدانندواز همو ستارالعیوب بودن را یاد می گیرند . نکوهش غیبت (که برپایه قضاوت و انتقاد بنا شده )در فرهنگ عامه ما قابل توجه است . ضرب المثل هائی ازین دست زیاد دار یم: درعیب نظر مکن که بی عیب خداست . هرکه بی هنر افتد نظر به عیب کند .

نظامی :در همه چیز هنر وعیب هست عیب مبین تا هنر آری بدست

فردوسی :چوعیب تن خویش داند کسی زعیب کسان برنگوید بسی

مولوی :غیب ندانند مگر اهل غیب عیب نبینند بجز اهل عیب

سعدی :همه حمال عیب خویشتنیم طعنه بر عیب دیگران چه زنیم

ودر جائی دیگر : گرهنری داری و هفتاد عیب دوست نبیند بجز آن یک هنر

ویا : تو خاموش اگر من بهم یا بدم که حمال شود و زیان خودم

چو ظاهر به عفت بیاراستم درشتی مکن برکم و کاستم

مثبت اندیشان امروزی هم در باب خودداری از قضاوت کردن رفتار دیگران و ابراز آن بسیار گفته اند . (بگذار همسایه ات باغچه اش را به سبک خود باغبانی کند ) از پیامهای مشهور وین دایر است .

دیدگاه سوم :

درین دیدگاه پنج مورد را برای نقد وانتقاد کردن جایز و حتی سودمند می دانند :

a) برخی از افراد برای خودشناسی از فردی که خود انتخاب میکنند و به درایت ،انصاف ،صداقت ،واقع گرائی اش باور دارند می خواهند که رفتار آنها را نقد کند .در چنین مواردی که طرف خودش قبلا از ما خواسته هر رفتارش که از نظر ما نیاز به بازنگری ، تصحیح ویا توقف دارد را با او درمیان بگذاریم، انتقاد جایز است

b) اگر کسی به حقوق ویا حریم شخصی ما تجاوز میکند ، اجحاف میکند،خشونت می ورزد ، کنترل و تحقیرمان میکند ویا… لازم است که ازین رفتارش انتقادکنیم تا آنرا اصلاح ویا اگر لازمست متوقف کند.

c) نقد خود( البته با روش های سازنده ) و یا گروهی که به آن تعلق داریم ، رشد و بالندگی را در پی خواهد داشت .

d) در مورد کودکانمان ، نحوه( آموزش وانتقال ارزشها، دادن اطلاعات،قانون گذاری جمعی و پیروی و یا تمرد از آن و نتایج آن و.. )با استفاده از روش آزمون و خطای آنها و کشف آن توسط خودشان و گاه با کمک ما ، میتوانند در میدان بحث نقد رفتار خودشان هم بررسی شوند . این روشها گرچه از سوئی مواردی حساس و تخصصی هستند ولی از سوی دیگرخوشبختانه امکان فراگیری اشان برای والدین وجود دارد .

e) نقد و انتقاد از حوزه عمومی ( سیاست ، هنر ،روابط اجتماعی، سیستم و..) ضروری است .

هانا آرنت که از متفکران بزرگ دوره ماست ، در بحث (مسئولیت فردی )به (جسارت داوری) پرداخته است . بنظر اوکسی که میگوید : من که هستم که قضاوت کنم ، نوعی فروتنی کاذب دارد . در پس اکراه از داوری این گمان می خزد که هیچکس مختار نیست و در نتیجه این تردید بوجود می آید که که هیچکس مسئول نیست .فروپاشی اخلاقی ، پیش درآمد از هم پاشیدن جامعه آلمان بود که طی سالهای جنگ بوقوع پیوست . آلمانی هائی که در ایجاد نازیسم سهمی نداشتند ولی تحت تاثیر موفقیت نازی ها قرار گرفته و جرات داوری نداشتند و از دوستان خود بریدند، به سقوط اخلاقی دامن ردند .

بررسی انگیز ه های ما از انتقاد :

یک شیوه برای تشخیص ضرورت طرح انتقاد یا عدم آن اینست که هر کس قبل از نقد به انگیزه هایش توجه کند :آیا واقعا جنبه مثبت وسازنده دارند ؟

با کمی خودشناسی هرکس قادر خواهد بود از انگیزه های شخصی و یا منفی خود آگاه شود . برای نمونه :

• آیا از دیگران انتقاد میکند چون خود( وحتی سلیقه خود) را ازآنها بهتر میداند؟

• ریشه اینکار ش در کامل خواهی و انتظارات زیاد از دیگران نیست ؟ اگر دیگری را بصورت مجموعه ای از خوبی و کمبودش ببیند(عسل در باغ هست و غوره هم هست) وتوقع خود را کم کند آیا هنوز ضرورتی برای طرح آن می بیند؟

• آیا برای شنیدن پنجره با در حرف میزند ؟!( ازکودک مظلوم انتقاد میکند تا آن یکی حساب کار دستش بیاید؟. )

• آیا تحت پوشش نقد نمیخواهد از طرف افشاگری کند و در جمع آبرویش را ببرد ؟

• آیا نمیخواهدبا اینکار کنترل دیگری را در دست گیرد و یا ادامه دهد ؟

 

3. اهمیت هنر انتقاد از خود (یا گروه خود)وچگونگی نگهداری حد و مرز آن ؟

در خودشناسی و طی مسیر رشد ، بازبینی و بررسی اینکه در کجای کاریم ؟ به چه می اند یشیم وچه میکنیم ضرورت دارد .

سعدی : همه از دست غیر می نالند سعدی از دست خویشتن فریاد

اگر هنر را (بیرون رفتن از محدوده ممکن وگشودن فضائی بر روی خود و دیگران ) تعریف کنیم ،انتقاد از خود ،بویژه در وجه اجتماعی آن را میتوان هنر نامید . مرزهای انتقاد از خود چه در خلوت و چه در جمع تا حدی است که به تحقیر و احساس گناه و.. کشیده نشود .

هر جمع و گروهی که در آن نقد اندیشه ها و رفتارها(ونه خود افراد ) باشد پویندگی را در پیش خواهد داشت.

 

4. انواع انتقاد ( سازنده و مخرب )؟

انتفاد سازنده :

• رابطه را تصحیح کرده و بهبود می بخشد .

• رو به آینده دارد. راه را باز میگذارد .

• از جنبه های مثبت شروع کرده و سپس به منفی ها میرسد و برای آنها هم راه حل دارد .

انتقاد مخرب :

• گفته اند زخم زبان از زخم شمشیر بدتر است .

• به اعتماد به نفس فرد لطمه میزند . کلی گوئی میکند . کل شخصیت او را زیر سئوال میبرد و میخواهد کل او را عوض کند.در مورد کودکان چون تلقین هم به آن اضافه میشود لطمات بسیاری میزند .

• رو به گذشته دارد و راه حلی نمیدهد و فقط طرف را محکوم میکند .

• گاه حتی دیرتر از موعد است و در مورد کاریست که دیگر تکرار هم نخواهد شد .پس چرا ابراز میشود ؟

• این نوع انتقادها میتوانند به (فضولی .سرزنش .ایرادو عیب جوئی. زخم ربان. کنایه. متلک و تمسخر. مقایسه کردن. غرغر. آبرو بردن. تحقیر و حتی تهمت) آلوده شوند.

 

)ناگفته نماند واژه فضولی “به معنی کارزیادی” که ورود به حریم شخصی دیگران است ، با واژه فضله هم خانواده است !(

 

5. با چه شیوه هائی میتوان انتقاد را سازنده و موثر کرد ؟

a) مهمترین روش اینست که انتقاد رابه شکل مبادله اطلاعات کنیم ،بشکل یک گفتگوی دوطرفه که در آن با مشکلات و احساسات او همدلی داشته باشیم

b) با استفاده از جملات سئوالی به او کمک کنیم خودش مشکل را پیدا کند .و از اول رای بر محکومیت او ندهیم، فرصت گفتگو بدهیم .شاید ما اشتباه کرده ایم . در اینصورت آنرا بپذیریم

c) گاهی ما در حالیکه فرزندانمان ، فرزند دارند ! هنور میخواهیم به آنها راه و چاه را نشان دهیم . در خرد سالی آنها معلمشان بودیم وحالا اگر ما را بعنوان مشاور بپذیرند ، ضمن خوشحالی و انداختن کلاهمان به هوا ! بکوشیم که مثل مشاورها رفتار کنیم(البته بی جیره و مواجب! ).یعنی کمکشان کنیم که خودشان راه درست را پیدا کنند .

دادن اطلاعات ( بی طرفانه و بصورت عمومی و بدون مخاطب و بصورتی که برداشت آزاد و حق انتخاب داشته باشند) موجه است .

d) نکته مهم : از زدن برچسب ( کسی را به صفتی نامیدن ) به او خودداری کنیم . در انتقاد فقط وفقط (یک رفتار) طرف مورد بازبینی قرار میگیرد نه اینکه با دادن صفت به او راه تغییر را ببندیم و خود شخص و شخصیت اصلی او را زیر سئوال بریم ( مثلا اگر بد قولی کرده وما را یکساعت در خیابان منتظر گذاشته در باره این رفتارش که امروز انجام داده، انتقاد می کنیم تا تکرار نشود ، نه اینکه بگوئیم تو اصلا بدقولی و درست نمیشوی .)

بااستفاده از واژه های (همیشه .هیچوقت . اصلا . ذاتا . هرگز و… ) خود شخص و شخصیت اصلی او را زیر سئوال می بریم که نادرست است مثلا ( تو همیشه اینکار را میکنی . تو هرگز یاد نمیگیری عذرخواهی کنی . تو اصلا پرخاشگری . تو بی ملاحظه ای . شلخته ای . زورگوئی. بی انصافی . نامهربانی .دیکتاتوری . و…)

e) همواره بیاد داشته باشیم که هدف : حل مسئله است . نه اثبات حق به جانب بودن ما . در دادگاه نیستیم و کسی محاکمه نمیشود . بجای تمرکز روی رفتار طرف ، به خواسته ها و معیار مشترک توجه کنیم .(مثلا هدف و خواسته مشترک میتواند نظافت خانه باشد . بنابراین روی تنبلی و کم کاری او تمرکز نکنیم )

 

f) گوینده خوبی باشیم : چطوری ؟ اینطوری :

 

• انتقاد ما بهتر است روشن ،صریح وساده باشد و روی رفتار ی خاص تمرکز کنیم از کلی گوئی و سخنرانی پرهیز کنیم .

• به فیلترهای دریافت کننده توجه کنیم ( طبیعی است که دختر ما از عروسمان راحت تر انتقاد ما را می پذیرد(

• با ابراز کردن نکات مثبت شروع و به کمبود برسیم .

• گله از انتقاد موثرتراست .او را زیر سئوال نبریم ، بلکه مسئله را از دید خود مطرح کنیم و جمله را همیشه با (من ) شروع کنیم .و جملات (راه حل) را هم میشود با سئوال شروع کرد. بجای اینکه بگوئیم (تو تلویزیون را با صدای بلند گوش میکنی و من نمیتونم بخوابم ) بگوئیم ( من با صدای بلند تلویزیون نمیتوانم بخوابم ،میتونی صداشو کم کنی؟(

• از جملات مثبت استفاده کنیم . ؟) بجای ( شلخته خانم . پالتوات که باز روی مبله ) بگوئیم (اگر پالتوهایمان روی جارختی باشند ،خانه مرتب تر و آرامش بیشتری خواهیم داشت (.

• جملات را میشود با دعوت شروع کرد (.بیائید از این به بعد کفشهایمان را بجای راهرو در توی جاکفشی بگذاریم(

• به او شانس انتخاب بدهیم . . بجای(تو هیچوقت نمیذاری دوستام بیان و همیشه اطاق نشیمن را اشغال کرده ای )بگوئیم( من نیاز دارم بعضی روزها دوستامومهمون کنم .چه روزهائی مناسبه ؟)

• مسئله را (عمومی ) کرده و شخص او را از تیر رس خارج کنیم.گاه میتوان انتقاد از او را با انتقاد از خودمان شروع کرد .

• بر آنچه که میخواهیم تکیه کنیم ، نه آنچه که نمی خواهیم .

• با زبان او حرف بزنیم ، به دنیای او وارد شویم و ارتباط را آسانتر کنیم .

• برخورد از بالا نکنیم . بصورت امرو دستور خواسته خود را نگوئیم . یکی از دلایلی که ما به بهترین ایده های بزرگان فرهنگ و ادب عمل نمی کنیم همین است که لحن آنان اغلب بشکل خطاب و پند به ما بوده است .

• بررسی ها نشان داده که حرفهای چند دقیقه اول وآخر در هر گفتگو موثرترین هستند . ( توجه کنیم که در مقاله نویسی هم پاراگراف اول و آخر باید اصل پیام ما را برسانند) .بنابراین در رابطه با تین ایجرها که کم حوصله تر هستند در آخر گفتگو در یک جمله میتوان پیام را تکرار کرد .

• در آخر انتقاد از او بپرسیم که آیامنظور ما روشن بوده است ؟ابهامی نداشته ؟و توجه کنیم که همان وقت از او قول نگیریم که دیگر اینکار را نکند ، بلکه به او زمان بدهیم که روی حرف ما فکر کند .

• هرگز در انتقاد او را با دیگری مقایسه نکنیم

• برای اینکه از تندی انتقاد کم شود :

• گاه میتوان با کمی شوخی زهرانتقاد را گرفت .معمولا مردم با طنز مطلب را بهتر می پذیرند. البته کاربرد طنز بسیار ظریف است و ممکن است طرف فکر کند مسخره میکنیم ، ولی با توجه به طنز پذیری او میتوان از آن استفاده کرد . به کسی که دیر به جلسه می آید و حواس دیگران را پرت میکند میتوان گفت : آمدی جانم بقربانت ولی حالا چرا ؟

• من زمانی که مربی کودک بودم در دفترچه یادداشت مادری که شلوارهای گران، شیک وتنگ تن پسربچه اش میکرد که گاه بخاطر تنگی ، دیر میشد و خیس میکرد ، نوشتم : بنظر من برای پسر بچه ها و تازه دامادها ، شلوارهائی که سریع پائین بیایند مناسب تر است! .

• هر سخن جائی و هر نکته مکانی دارد:

• مطرح کردن انتقاد بهتر است در زمان و مکان مناسب صورت گیرد :

• میتوانیم برای پیدا کردن زمان مناسبی که آمادگی دارد، از خود او کمک بگیریم ._دراغلب مواقع اگر بلافاصله بعد از رفتاراو انتقاد کنیم ،

• زمانی باشد که طرف هیجانی نباشد چرا که منطق او پائین می آید .

• درست در زمانی که طرف خودش در نتیجه کار نادرستش در مخمصه است، ما هم نمک برزخمش نپاشیم .

• در خلوت از او انتقاد کنیم نه در جمع .مگراز افرادی که در مجامع عمومی فعال و آماده شنیدن نقد هستند .

• از زبان بدنی استفاده بهینه کنیم ، بطوری که احساس راحتی کند . ارتباط چشمی برقرار کنیم ، با مهر حرف بزنیم، برخی حتی پیشنهاد میدهند بجای روبروی او ، در کنارش بنشینیم .

 

6. روشهای سالم و درست برای مواقعی که از ما انتقاد میشود چیستند ؟

چرا بیشتر ما از شنیدن انتقاد ناراحت میشویم ؟

a) بسیاری از ما فکر میکنیم که لزوما مخرب است چرا که خاطرات بدی درین مورد داریم .گاه حتی تهمت را در قالب انتقاد تجربه کرده ایم .فرهنگ انتقاد سالم نبوده و خودمان هم برای تغییر کم کوشیده ایم.

b) بیشتر ما از اعتماد به نفس کافی برخوردار نیستیم و اگر کسی یکی از ایده ها و یا رفتار ما را نقد میکند ، نگران و مضطرب شده و فکر می کنیم کل شخصیت ما قابل پذیرش برای دیگران نیست و یا او میکوشد چنین کند ( به اصطلاح مسئله را شخصی میکنیم . در حالیکه او فقط یک رفتار ما را زیر سئوال برده است )

c) بسیاری از ما کامل گرا هستیم واز اینکه حتی یک مورد نقص داشته باشیم ناراحت می شویم .

 

انتقاد برای ما آسانتر میشود اگر : باور داشته باشیم که :

از قدیم هم گفته اند گل بی عیب خداست .NOBODY IS PERFECT _

_ توجه به گوینده نداشته باشیم که مادرشوهر و یا مادر من است ، به آنچه می شنویم بیندیشیم.

رفتار مناسب در شنیدن انتقاد اینست که :

_بیشتر افراد انتقاد را با انتقاد جواب میدهند (اگر شاعر گفته: زدی ضربتی ضربتی نوش کن. برای میدان جنگ بوده ، نه گفتگو ونقد ). بهتر است بجای اینکه بگوئیم (توخودت اینطوری و.. )شنونده خوبی باشیم .

آینه گر عیب تو بنمود درشت خود شکن ، آینه شکستن خطاست

_ از یکی بدو کردن بپرهیزیم و عذر و بهانه نیاوریم و دیوار سنگی هم نباشیم .

_ به دلیل و منطق ارائه شده فکر کنیم. پذیرش سطحی نکنیم .اگر انتقاد را پذیرفتیم ، عذر خواهی کنیم . بعد از مدتی با طرف چک کنیم که درست رفتار کرده ایم یا نه ؟

————————————————————————–

مسئله : پسر 20 ساله ما در اطاق نشیمن سیگار می کشد . با او چه کنیم ؟

• مثبت نگر باشیم و بیاد بیاوریم که چقدر با نمک و مهربان است ، خوب درس می خواند و ورزشکارست؟

• ما که عاشق اوئیم ، اصلا بوی سیگارش چه اهمیتی دارد ؟

• کار او را تعرض به حقوق دیگران (حقوق ما و حتی مهمانها ئی که به این اطاق می آیند و چون عاشق او نیستند بوی سیگار آزارشان میدهد )دانسته و از او انتقاد کنیم ؟ چگونه ؟

 

مینا

—————————————————————————–

پی نوشت :

بخشی از آنچه که خواندید گرد آوری و تنظیم مطالبی بود که در کارگاههای آموزشی گوناگون ارائه شدند . بیشتر این کارگاههازیر پوشش

Child Care Support & Outreach Consultant

قراردارند

Child Care Support & Outreach Consultant

Suite #201, 935 Marine Dr. N

North Vancouver, BC. V7P 1S3

 

Like 🙂
8

خلاصه گویی

همیشه برای تأثیرگذار بودن باید شروع زیبایی داشته باشید. اگر بتوانید کلام تان را با جملات زیبا آغاز کنید توجه اطرافیان را به خود جلب کرده اید و آنها را به این وسیله با افکار و احساسات خود آشناتر کرده اید اما بدانید این آغاز راه است و مهم این است که این تأثیرگذاری را در پایان جملات خود نیز داشته باشید.
بنابراین برای این منظور برنامه ریزی کنید. اگر با دیگران تعارف می کنید باید بدانید این تعارفات نباید جنبه تصنعی به خود بگیرد یا چاپلوسانه به نظر آید.
هر چه خلاصه تر حرف بزنید، موفق تر خواهید بود، چون توضیحات اضافه تنها باعث ایجاد خستگی در دیگران خواهد شد.
اگر دوست دارید تأثیرگذارتر باشید مطالعه کنید. با مطالعه دامنه لغات و واژگان شما افزایش پیدا خواهد کرد و این گونه است که شما می توانید ضمن صحبت کردن، از جملات، اشعار و ‎.‎.‎. هم بهره بگیرید.

ثریا مطلبی

Like 🙂
5

تکریم ارباب رجوع

همه ما به ادارات (دولتی یا خصوصی) مراجعه کرده ایم و متآسفانه همه به نحوی از برخورد ناخوشایند متصدیان و کارمندان اداره آزرده خاطر شده ایم .نمی د انم دقیق چه عنوانی بگذارم، بعد  از گذر از سد بروکراسی (کاغذ بازی معمول) ،با سدهای دیگری بر می خوریم که همان کارمندان محترم ادارات  هستند و البته الحق و النصاف که اخلاق و نزاکت و تکریم ارباب رجوع را به درستی به جا می آورند! در این بازار گرم انواع کلاسها، جای کلاس “روش شکستن سد نفوذ ناپذیر کارمندان ادارات” خالیست.

 

آنچه در بالا آمد به بهانه اتفاقات چند روز اخیر بود. بد نیست از اینجا شروع کنم:

بعد از کلی درس خواندن با مدرک فوق لیسانس از دانشگاهی معتبر وقتی در زمینه کاری خودم با سرخوردگی مواجه شدم ، در روزنامه ای آگهی استخدام یکی از موسسات زبان با عنوان جذب مدرس ، نور امیدی بر شب سیاه آرزوهای بر باد رفته ام تابید. با کلی هیجان البته با صرف هزینه هایی برای آزمون و پست مدارک ، خودم را آماده کردم. آزمون که چه عرض کنم، ابتدا تست هوش دلهره انگیزی را پشت سر گذاشتم، سپس برای مصاحبه دعوت شدم، و آزمون دوم را هم با موفقیت انجام دادم و بالاخره به مرحله آخر رسیدم. از آموزشگاه تماس گرفتند که برای گرفتن برنامه کلاس های جذب مدرس به این مرکز مراجعه کنید. چشمتان روز بد نبیند، با کلی شوق و ذوق ، صبح زود عازم محل شدم . پس از کتک خوردن های درون مترو و دیدن فرهنگ بالای شهروندی، که بماند برای مقاله بعدی، نفس نفس زنان و عرق ریزان به آموزشگاه وارد شدم. با اشتیاق فراوان به خانم کارمند محترمی که زیر باد کولر لم داده بودند و با لیوان نسکافه شان بازی می کردند، گفتم: “من برای گرفتن برنامه کلاس ها آمده ام” . خانم محترم با لحنی خیلی مشمئز کننده و گویی آموزشگاه ملک پدریشان است فرمودند: “برگه را بگیر، نگاه کن ، نمیتوانی نیا!!! حتما باید همه کلاسها را شرکت کنی، اگر حتی یک ساعت غییت داشته باشی ، حذف می شوی”. من به زحمت آب دهانم را پایین دادم و به برگه نگاه کردم از شانس خیلی خوب من!  کلاسها از شنبه بعد شروع می شد و یک شنبه آخرین کلاسم در دانشگاه بود که زمان ارائه کنفرانسم  بود. و استاد هم به هیچ صراطی مستقیم نبود. با صدایی لرزان و شرمنده به خانم محترم گفتم: “من یک شنبه نمی توانم در کلاس حاضر شوم هفته های آینده هم این کلاس برگزار می شود؟” و ایشان فرمودند : “خاننننننننننننننننننوم من که به شما گفتم نمی توانی بیایی ، نیا…. کلاس هر هفته برگزار می شود، ولی نام شما فقط یک بار در لیست قرار می گیرد … متقاضیان پشت در آموزشگاه صف کشیده اند……”.

حال قضاوت با شماست، این نحوه برخورد درست است؟ جوان مردم به جای کارکردن معتاد شود؟! آیا انصاف است که جوانی با کلی امید و آرزو برای رسیدن به آنچه حتی پایین تر از سطح استحقاقش است، تحقیر شود؟

 

متا سفانه اینجاست که  مجبور می شوی به تمام آشنایان مربوط مراجعه کنی و به پارتی بازی و تکنیک های زیر میزی روی بیاوری….

نتیجه اخلاقی:

کارمندان محترم ، متصدیان گرامی، در دین مبین اسلام همواره بر اخلاق نیکو سفارش شده است.  با ارباب رجوع خود، مهربان با شید.

 

نازنین سلطانی

Like 🙂
6

نگاهی دیگر به حادثه نیواورلئان

نوشتار (چیزهائی که با زلزله نمی لرزند ) را بسیار جالب و با اهمیت یافتم به ویژه دربررسی رفتار ژاپنی ها که ستایش برانگیز است. در آنجا اشاره ای هم به مورد به ظاهرمشابه نیواورلئان شده است. دراین باره تحلیلهای دیگری هم صورت گرفته است و بعضی (برای نمونه اسلاوی ژیژک) از منظر متفاوتی بدین پدیده نگریسته اند. بد نیست خلاصه ای ازین دیدگاه هم دراین جا آورده شود :

ایالات متحده (ژاندارم جهان ) که می کوشد تا تهدیدهای متوجه صلح ، آزادی ومردم سالاری را در چهارگوشه جهان کنترل کند ، کنترل بخشی از خود آمریکا رااز دست داد و ظاهرا تا چند روزی نیواورلئان به قرق گاه غارتگری کشتار و تجاوز جنسی تبدیل شد . در بررسی آن نخستین چیز ساخت زمان بندی غریب آنست ، نوعی واکنش با تاخیر . زیر سیل رفتن شهر تا اندازه زیادی نتیجه کوتاهی انسانها بود سدهای محافظ شهر باندازه کافی خوب نبود ، اولیای امور چنانکه باید آماده برآورده ساختن نیازهای بشر دوستانه که در پی آمد این حادثه کاملا قابل پیش بینی بود نبودند ولی تکان واقعی و بزرگتر پس از وقوع توفان در سیمای تاثیر اجتماعی این بلای طبیعی وارد آمد . این فروپاشی اجتماعی را چگونه تفسیر کنیم؟

واکنش محافظه کاران : این حادثه نشان می دهد که نظم اجتماعی شکننده است وبه اجرای سختگیرانه قانون و فشارهای اخلاقی نیاز داریم چون سرشت بشر ماهیتا شر است (این استدلال می تواند رنگ و بوئی نژاد پرستانه هم به خود بگیرد) . آنان که به هیجانات خشونت بار روی آوردند تقریبا همگی سیاه پوست بودند واین خود گواه دیگری است بر آن که سیاه پوستان براستی متمدن نشده اند . پاسخ به این استدلال این است که هرج و مرج آنجا شکاف نژادی جان سختی را در آمریکا برملا کرد . 68  درصد آنان  سیاه پوستند ، تهیدست و محرومند . آنها گرسنه و بی مراقبت به حال خود رها شدند و خشم شان فوران کرد . واکنش خشونت بار آنها را باید یاد آور شورشهائی که در لس آنجلس بخاطر قتل رادنی کینگ سیاه پوست برپا شد و ویا حتی طغیانهای د یترویت و نیوآرک در دهه  1960 دانست .

تنشی که منجر به انفجار احساسات شد میان (سرشت بشر) و نیروی تمدن که سعی در مهار آن دارد نبود بلکه میان دو جنبه از خود تمدن بود . سرشت سرمایه داری در ناب ترین شکل خود (منطق رقابت فردگرایانه یا دفاع بیرحمانه از خود که زاده پوشش های سرمایه داری است ) دراین جا مطرح است .

در تحقیقات بعدی معلوم شد که در اکثریت چشمگیری از این موارد  زیاده روی درگزارشهای خشونت ورزی  وجود داشته و یا درست نبوده است . شایعات انباشته شده را رسانه ها بعنوان واقعیت گزارش کردند و نتایج مادی دقیقی هم بوجود آمد آنها هراسی بوجود آوردند که موجب شد مقامات رسمی آرایش سربازها را تغییر دهند ، تخلیه بیماران و مجروحان را به تعویق اندازند  افسران پلیس ترک خدمت کنند و هلیکوپترها زمین گیر شدند . به یقین بی نظمی و خشونت واقعی بود ولی محرک این حکایتها واقعیت نبود بلکه پیش داوری نژاد پرستانه بود ، دروغ گفتن در پوشش حقیقت بود . در 1989دیوار برلین فرو ریخت ولی از11 سپتامبردوره ای آمد که در همه جا دیوارهای تازه برپا شد ، بین اسرائیل و کرانه غربی ، پیرامون اتحادیه اروپا، در مرز آمریکا و مکزیک، قد علم کردن راست جدید عوام باور صرفا برجسته ترین مصداق این اشتیاق به برپاکردن دیوارهای تازه است . نیو اورلئان در آنسوی دیوار است و مرفه ها هراس ، ا ضطراب ها و تمنی یات پنهان شان رابر روی آنها فرافکنی می کنند .

Like 🙂
2

ملاقات با یک ژیگولو

تو چت روم بودم که سر و کله یک ناشناس پیدا شد. با خودم گفتم: من که حوصله آشنا شدن با آدم جدید را ندارم. پس بی خیال. اما سمج بود. بالاخره گفتم: من شما را نمی شناسم.. گفت: مطمئن باش از آشنایی با من پشیمون نمی شی.
– چرا؟
– چون من می تونم برات مفید باشم.
با تعجب گفتم، من که شما را نمی شناسم و احتمالا شما هم منو نمی شناسید، پس چطوری می توانید مفید باشید؟
– چند سالته؟
– آهان. چقدر زود جلو رفتید! بای. و یک علامت خداحافظی فرستادم.
سریع گفت: خوب باشه. اول من خودمو معرفی می کنم. من یک ژیگولو هستم.
– خوب اینی که گفتی یعنی چه؟
– من می تونم خدماتی از نوع خدمات سکسی به تو یا دوستات بدم.
اصلا منظورش را نفهمیدم. آمدم بدون خداحافظی از چت روم خارج شم که یکهو نوشت: من یک فاحشه مرد هستم.
موضوع برام جالب شده بود، نمی تونستم بی خیال کنجکاویم بشم. یعنی چی که اون یک فاحشه است؟ گفتم: می شه یک کم برام بیشتر توضیح بدهید؟
– من با خانم هایی که علاقمند باشند ارتباط برقرار می کنم. برای یک شب 500 هزار تومان و برای دو یا سه ساعت 200 هزار تومان!
– شوخی می کنی؟
– می تونی امتحان کنی!
و علامت خنده فرستاد.
– ببین من اینجور آدمی که تو فکر می کنی نیستم. اما دوست دارم کمی ازت سوال کنم. می شه؟
با اکراه پرسید، خبرنگاری؟
– نه .فقط و فقط حس کنجکاوی.
– خوب. باشه. بپرس.
– چند سالته؟
– 30 سال.
– چند ساله که این کار را شروع کرده ای؟
– حدودا 5 سال.
– خانواده ات می دونن؟
– نه!
– مشتری هم داری؟
– اووه. خیلی زیاد!
– چه سنی اند؟
– معمولا خانم های 40 سال به بالا! و …
بعد از چند روز و یکی دو بار چت کردن نمی دانم عقلم را از دست داده بودم یا یک همچین چیزی که گفتم: می تونم ببینمت؟ توی یک کافی شاپ؟
گفت: آره، ولی چرا؟
– فقط می خوام بیشتر بدونم. فقط می خوام سوال کنم. هزینه اش رو هم می دم.
– باشه. از تو پول نمی گیرم.
خودم از کار خودم گیج بودم. آخه چرا باهاش قرار گذاشتم؟ با خودم گفتم می تونم تا لحظه آخر تصمیممو عوض کنم و نرم. اما رفتم. نیم ساعت بعد از من به کافی شاپ رسید. خوش تیپ بود. گفت در دانشگاه درس خوانده است و در حقیقت مهندس بود. در دوران مدرسه هم شاگرد زرنگی بوده؛ چیزی که باور کردنش برایم سخت بود. حداقل همیشه پیش فرض من درباره زنانی که به دنبال این حرفه می روند این بود که آنها از ضریب هوش بالایی برخوردار نیستند. حالا که با یک نمونه مرد روبرو بودم، این حدس برایم داشت قوت می گرفت که شاید آدم کم هوشی است اما این طور نبود. ظاهرا فرضیات در مواجهه با تجربیات عوض می شن.
گفتم: دوست دختر داری؟
– آره.
– شغلتو می دونه؟
– آره. این شغل منه.
– فکر می کنی روزی ازدواج کنی؟
– آره. شاید!
– به زنها اعتماد داری؟
– اصلا. خیلی از مشتری هام متاهل اند! کلا زنها خیلی پیچیده اند.
– در مورد زنان متاهل عذاب وجدان نداری، مثلا در مورد اینکه داری باعث نابودی یک زندگی خانوادگی می شی؟ یا وابسته ات می شن.
– نه! می دونی؟ به من ربطی نداره! اون داره خیانت می کنه نه من! در ضمن خیلی وقتها کمکشون می کنم، حتی با هم حرف می زنیم.
– فکر می کنی زنهای متاهل چرا می یان پیش تو؟
– بیشتر مردها در زندگی زناشویی به فکر ارضاء شدن زناشون نیستند، فقط به خودشون فکر می کنند. بعضی از این زنان اصلا طعم محبتو ندیدن. زنی به من مراجعه کرد که بیست سال بود ازدواج کرده بود، اما وقتی شبی را با من گذراند گفت: این اولین بار بود که طعم سکس را چشیدم! خیلی ها هم از این می نالند که مردها نمی فهمنشون و خیلی نابالغ هستند یا فقط به فکر خودشون هستند.
بعد از سوالات بسیار ازش خداحافظی کردم کنجکاویم ارضا شده بود ولی عصبی بودم. رفتم خانه و زیر دوش، یک دل سیر گریه کردم. با خودم فکر کردم این نوع ارتباط برای یک مجرد، از منظر اخلاق خیلی فاجعه آمیز نیست. اما اوگفت که مشتری های متاهل دارد. این چیزی بود که نمی توانستم هضم کنم. هرچند گوشهای ما با واژه های روسپی و فاحشه به عنوان زنی که به مرد، از مجرد و متاهل ،خدمات جنسی می دهد آشنا بود اما این، یک مورد جدید حداقل برای من بود. شاید زشتی این عمل برای یک زن متاهل به اندازه یک مرد متاهل است که به سوی یک فاحشه می رود، اما اصل ماجرا چندش آور است. اصلا چرا باید این همه نیاز طبیعی ولی ارضا نشده وجود داشته باشد؟ این مسئله نشان دهنده نیاز پنهانی است در جامعه. و اینکه مسائل بین زن و شوهر خیلی بیشتر از آن چیزی است که فکر می کنیم. چیزی که وجودش را تکذیب می کنند.
چقدر همه چیز بوی دروغ و ریا می دهد، حتی در اصلی ترین کانون جامعه، یعنی خانواده.
اما سوال اصلی این جاست در این میان چه کسی مقصر است؟ فاحشه ( از زن یا مرد)؟ مرد یا زن خیانتکار؟ یا همسرزن یا مرد خیانتکار؟ یا جامعه ای که با طرح هر نیاز طبیعی به شدت برخورد می کند و هیجانات طبیعی در آن مکتوم است؟

Like 🙂
44

یکی شدن آغاز است. با هم بودن پیشرفت است. با هم کار کردن موفقیت است

“یکی شدن آغاز است. با هم بودن پیشرفت است. با هم کار کردن موفقیت است. “~ هنری فورد

جالب است به مراحلی که گروهی از افراد برای تشکیل یک تیم متحد حرکت می کنند را مرور کنیم.
گام اول هنری فورد برای تشکیل گروه جمع کردن افراد به گرد هم است. این روابط با فرهنگ ها و روش های خاص ، مانند مدینیت ، صبر ، با دقت گوش دادن , احترام تسهیل می شود. ممکن است شما فکر کنید علاقه مشترک با همکاری یکسان است ، اما من شاهد بسیاری از موارد بوده ام که گروهی از افراد با داشتن یک هدف مشترک به دلایل عدم تمایل به  کنار گذاشتن تفاوت در سبک ها ویا بخشش اشتباهات یک دیگر در همکاری شکست خورده اند. برای همکاری موفق باید انعطاف پذیر، قادر به بخشیدن اشتباه های افراد و مایل به دادن فرصت دوباره به آنها باشید. کینه و دیگر شکل های تعصب ناقوس مرگ همکاری های مولد هستند.

“احترام متقابل” چسب پیوند تیم با هم است و بدون آن نمی توانید گروه را با هم نگه دارید. تیم هایی که بر اساس “من می توانم شما را نابود و شما می توانید من را نابود کنید پس بهتر است با هم کنار بیاییم ” با یکدیگر کار می کنند, در برابر فشار کار مقاوم نیستند و افراد از بودن درفضای مسموم آنها لذت نمی برند. نگه داشتن گروه با هم ، بدون بیان سخنان نیشدار یک پیشرفت واقعی است. نادر است چنین گروهی بیابید که موثر و یکپارچه کار می کند. پیشنهاد من این است که شما منتظر نشوید تا آن را پیدا کنید ، در عوض با بالا بردن سطح معیارهای شخصی خود سعی در ساختن آن داشته باشید. سعی کنید مورد ظلم قرار نگیرید ولی هرگز به انجام “تاکتیک های شیطانی” برای به سرانجام رساندن کارتان نروید. هرچقدر اوضاع بد بود شما آقا/خانم منش و با وقار رفتار کنید.
اگر موفق به نگه داشتن گروه با هم در طول زمان در لحظه های خوب و بد شدید, می توانید ادعا کنید که تیم شما یک تیم موفق است. و چنانچه هنری فورد به زیبایی گفت: ” همکاری با یکدیگر موفقیت است.” هنگامی که یک تیم با هم کارکرد, احترام و اعتماد به سختی به دست آمده را با تغییرات در تنظیمات , تاکتیک ها , از دست دادن یا افزایش از اعضای تیم ویا با بالا و پایین شدن فشار کار به خطر نمی اندارد.
اگر شما دوستی دارید, در یک خانواده زندگی می کنید و یا در یک شرکت کار می کنید, اهمیت واقعی پیام هنری فورد را می دانید. مسامهه در هر یک از این نقاط باعث گسسته شدن تار و پود تیم شما خواهد شد و برعکس به اتکا بر هر کدام از این نقاط , موفقیت شما در رسیدن به تیم پویا وهماهنگ را در برخواهد داشت.

انتخاب با شما است!

ترجمه از http://gregghake.com/2011/02/working-together

Like 🙂
7

نوبت گیری در گفتگو

☼ در هر گفتگویی نوعی تعامل اجتماعی صورت می گیرد، مانند گفتگوی پزشک با بیمار، و  صحبت کردن  در جلسۀ اداری. البته نحوۀ صحبت کردن،  بر اساس بافتهای متفاوت یکسان نیست. ساختار این گفتگوها بر اساس  الگوی ” من می گویم” ، “تو می گویی” است . این ساختار نیز برخاسته از نوعی تعامل بنیادی است که از آغاز زندگی می آموزیم و اغلب آن را به کار می گیریم .ساختار مذکور گفتگو نام دارد. در عرصۀ مکالمات حق صحبت کردن وجود دارد و عمل نوبت گیری انجام می شود. هر گاه اختیار صحبت کردن از پیش تعیین نشده باشد؛ شخص می تواند تلاش کند تا آن را در اختیار گیرد، این تلاش را نوبت گیری می گویند.

نوبت گیری کنش اجتماعی به شمار می رود و بر اساس نظام مدیریت مکالمه صورت می گیرد. نظام مدیریت مکالمه در اصل مجموعه عرفهایی است که برای کسب نوبت ، حفظ یا واگذار کردن آن به دیگران به کار گرفته می شود. افراد حاضر در گفتگو کسانی هستند که عرصۀ مکالمه را از طریق نوبت گیری حفظ می کنند. با یکدیگر همکاری دارند، به راحتی تغییر نوبت انجام می دهند و به طور مساوی در این عرصه شریک اند. در اکثر مواقع گفتگو شامل مشارکت دو نفر یا بیشتر است که با نوبت گیری، در هر زمان،  تنها یکی از آنها صحبت می کند.

نکته: سکوت طولانی بین نوبتها و همپوشی ( دو گوینده سعی دارند در یک زمان صحبت کنند)  در گفتگوها مقبول نیست.

همپوشی: نخستین همپوشی زمانی رخ می دهد که هر دو گوینده شروع به صحبت کنند. بر اساس نظام مدیریت مکالمه ، بهتر است یکی از گویندگان توقف کند و اجازه دهد تا دیگری عرصۀ مکالمه را به دست گیرد. البته گاه همپوشی در مکالمه نشان دهندۀ نزدیکی و همبستگی آراء و ارزشهای دو طرف است.

سکوت طولانی: در گفتگوهای طولانی سخنگویان توقع دارند که مخاطبانشان نشان دهند که به حرفهای آنها گوش می دهند. برای این کار راههای متفاوتی وجود دارد. ارتباط کلامی و به کار بردن جملاتی در پاسخ به سخنان گوینده،  لبخند زدن،  تکان دادن سر ، حرکات چهره، استفاده از اصوات و واژه های مختلف مانند “عجب”، “آره”، ” اِ. ..” . این گونه پاسخها نشان می دهند که شنونده بحث را دنبال می کند و اعتراضی به گفته های گوینده ندارد. به کار گیری جملات و اصوات در گفتگوی تلفنی لازمتر تر است ، تا گوینده مطمئن شود که مخاطب هنوز به سخنان او گوش می دهد.

منبع:

جرج یول(1945)، کاربرد شناسی زبان ،  ترجمۀ محمود عموراده مهدیجردی و منوچهر توانگر(1389)، تهران ، انتشارات سمت.

Like 🙂
7

رفتار ما از زبان دیگران

ارزش های خانواده در ایران

-در ایران خانواده اساس ساختار اجتماع است.

-نسبت به فرهنگهای دیگر, مفهوم خانواده در ایران بیشتر خصوصی است. زنان فامیل باید در هر شرایطی از گزندهای بیرون خانه در امان بمانند. پرسیدن سوال در مورد همسر یا زنان خانواده یک ایرانی سوال نامناسبی است.

-ایرانی ها بطور جدی در قبال خانواده احساس مسولیت میکنند.

-بیشتر خانواده ها تمایل به داشتن فرزند کمتر دارند (یک یا دو) اما با اقوام هم بسیارنزدیک میباشند.

-افراد در مواقع ضروری و نیاز ابتدا از افراد خانواده تقاضای کمک میکنند.

-افراد مسن در خانواده نگهداری میشوند و در حد امکان به خانه سالمندان نمیروند.

-وفاداری به خانواده همیشه به هر چیزی حتی به مسایل کاری تقدم دارد.

-پارتی بازی و استخدام اقوام نزدیک ادامه خواندن رفتار ما از زبان دیگران

Like 🙂
6

درد دلهای خودمانی از زبان یک فروشنده

شش سال است که در یک فروشگاه کانادایی کار می کنم وقتی شروع به کار کردم آنقدر پر بودم از احساس خوب شرقی بودن و ایرانی بودن که فکر می کردم که آیینه ی تمام نمای یک ایرانی صادق و پر کار برای همه ی همکاران کانادایی خواهم بود . فکر می کردم به آنها یاد خواهم داد ما ایرانی ها چقدر کار درستیم, چقدرروشنفکریم, خلاصه چقدر نمونه اییم. اما چیزی نگذ شت که حیران و انگشت به دهان ماندم . یک جورایی اعتراف می کنم که حالا در یک شک بزرگ زندگی می کنم. حالا میگم چرا از هر ده نفر ایرانی که به مغازه می آید حداقل یک نفر در خواست تخفیف مخصوص کارمندی مرا می کند. اما آیا تصور یک چنین در خواستی را می شود از یک کانادایی داشت؟

حالا این تازه شروع ماجراست بعضی از هم وطن های عزیز که خیلی احساس کانادایی بودن بهشون دست داده و به قول معروف جو گیر شدن, یک روز در میان یک کیف یا چمدان می خرند و دو روز در میان هم برای پس دادن جنس خریداری شده مراجعه می کنند و اگر به اون آقا یا خانوم محترم اعتراضی بکنی که شما به نظر می رسد که خیلی به جنس پس دادن علاقه دارید, می گوید:” آخی تازه اومدی کانادا؟ برو به مدیر مسئول فروشگاه تون بگو حق با مشتری است.”

شاید باورنکنید ولی ما که در 3 الی 4 سال اول کار من سیاست پس دادن جنس را حتی استفاده شده تا 3 ماه داشتیم حالا به دوهفته آن هم به شرط نو بودن جنس تقلیل داده اند .

اگر یک ایرانی برای پس دادن جنس بیاد سعی می کند حداقل 3 الی4 دلیل پشت سر هم داشته باشد وگاهی هم پشت چششون را نازک می کنند و می گویند “اصلا جنسش خوب نیست خیلی چیپ و ارزان است من مارک دار می خرم.” حالا بیا جرات کن بهش بگو اگر چیپه چرا خریدی؟ اما وقتی سر کارت با یک کانادایی است, فقط یک کلمه و گاه با عذر خواهی می گوید نظرم عوض شده تمام. بدون عذر بهانه های ساختگی.

بضی از ایرانی ها ,تازه, کارهای بهتری هم یاد گرفته اند. مثلا همین هفته ی گذشته ما یک داستان جالب از یک خانوم ایرانی داشتیم از آنجایی که ما side walk sale  داشتیم و همه می دانند جنس های روی میز آخرین و ارزان ترین قیمت ممکن است و اگر جنسی روی میز نباشد به معنای تمام شدن جنس است. خوب این خانوم محترم 2 تا از کیفهای ما را on hold   گذاشت و از ما خواست تا آخر شب کنار بگذاریم و نفروشیم. ما هم کنار گذاشتیم اما طبق سیاست مغازه گفتیم که باید اول صبح دوباره روی میز باشد و این خانوم فقط همین امروز را وقت برای فکر کردن دارد و خانوم پذیرفت. صبح روز بعد وقتی ما مغازه را باز کردیم و جنسها را چیدیم خانوم دوباره آمدند و هر دو کیف را کنار گذاشتند برای تا آخر روز و این کار تا 3 روز تکرار شد. جالب این که روز چهارم بالاخره بعد از اعتراض به اینکه ما نمی توانیم دوباره این اجناس را برایشان کنار بگذاریم واز خانوم اصرار که شما وظیفه اتان را انجام نمی دهید وطبق قانون شما باید هر روز هم اگر بیایم جنس را کنار بگذارید بالاخره جنس ها را خرید ولی از شما چه پنهان که بعد از دو روز پسشان آورد.

آخ که چه حالی پیدا می کنم وقتی بعضی از این کاناداییها بعد از کنار گذاشتن جنسی حتی برای نخریدن جنس هم مارا مطلع می کنند و در ضمن از این که به خاطر آنها جنس را کنار گذاشته اییم تشکر ویک عذر خواهی هم کنار آن سرو می کنند.

Like 🙂
3

اگر دوست دارید به دوستانتان بیافزایید

  • یاد بگیرید چگونه مهربان، خیرخواه و مودب باشید
  • آرام باشید و اجازه بدهید دیگران در کنار شما احساس آرامش و راحتی کنند. سعی کنید جوی ایجاد نکنید که دور شما بودن را مشکل کند.
  • هیچ کس دوست ندارد با کسی که ناراحت و معذب است ارتباط داشته باشد. سعی کنید خونسرد باشید و اجازه ندهید چیزهای کوچک و ناچیز شما را آزار دهند.
  • خودخواه نباشید و هرگز وانمود نکنید که همه چیز را می‌دانید. تلاش کنید تا از اطرافیانتان چیزهایی یاد بگیرید و برای عقاید دیگران ارزش قایل شوید.
  • سعی کنید فردی جالب و جذاب باشید، دیگران را تحت تاثیر قرار دهید و محرک آن‌ها باشید و از خود فردی بسازید که دیگران دوست دارند دوروبر او باشند.
  • خشن یا خشک نباشید. یاد بگیرید چگونه مهربان، خیر خواه و مؤدب باشید.
  • صلح جو و صلح طلب باشید. غم واندوه را از بین ببرید. از صمیم قلب سعی کنید، هرگونه سوء تفاهمی‌ را برطرف کنید.
  • از اشتباهات دیگران بگذرید و سعی کنید دیگران را دوست داشته باشید و آنقدر تمرین کنید تا به صورت عادی و طبیعی درآید.
  • به دیگران کمک کنید پیشرفت کنند. تشویق و حمایتشان کنید. به آن‌ها تبریک بگویید و بگذارید بدانند چرا از آن‌ها تقدیر می‌کنید.
  • نیروی معنوی را در خود گسترش دهید، تا به دیگران هم نیروی مثبت منتقل کنید. سعی کنید با هر کس که روبرو می‌شوید این نیروی مثبت را با او شریک شوید.
Like 🙂
3

بهانه

بهترین راه برای موفقیت در زندگی اجتناب از عادت ناخوشايند بهانه آوردن است. هر بهانه ای که می آورید نشان دهنده انرژی هدر رفته ای است که می توانست در مسير موفقیت شما و در جهت تلاش برای غلبه بر مشکلات  به کار رود.

جرج واشنگتن می گوید:“نود و نه درصد شکست ها از آن کسانی است که بهانه می آورند.”

شما براي رسيدن به نتيجه اي موفقيت آميزبه اندازه کافی قوی، با هوش، با استعداد، با مهارت ، و لایق هستید. موفق ترین رییس هایی که دیده ام آنهایی هستند که در کمک به دیگران متخصص اند.  ابراز خود، يكي از نيازهاي انسانها است و نيازي به بهانه آوردن نيست.

ردیارد کپلینگ گفته است: ” ما چهل میلیون دلیل برای شکست خوردن داریم، اما نه حتی یک بهانه.”

خوب است به جای فعال  بودن در مرکز یک گروه و استادانه بهانه آوردن،  جرات کنیم و جزو یک درصد از کسانی باشیم که بدون بهانه آوردن , باهوشمندی، لیاقت و اعتماد به نفس به دلایل شکست اشاره می کنند.

Like 🙂
5

اصول چهارگانۀ گفتگو I

هر نوع ارتباط زباني مبتني بر همكاري است. گوينده و شنونده، نويسنده و خواننده در همكاري مدام با يكديگرند و در گفتگو مشاركت مي كنند. اگر اين همكاري نباشد، ارتباط صورت نخواهد گرفت. هر چه مشاركت در افكار بيشتر باشد، مكالمه قابل درك تر خواهد شد.

زبان شناسي به نام ” پل گرايس”    رعايت  چهار اصل را در گفتگوي سالم و كامل ضروري دانسته  است  كه  اگر رعايت نشود، با مجموعه اي بي سامان از كلمات و جملات رو به رو هستيم.

1) اصل كميت: همان قدر بگوييم كه لازم است. پرگويي و كم گويي نكنيم ؛ مطلب بايد اطلاع رسان باشد.

مثلاٌ كسي در خيابان از ما پرسيد:” ساعت چند است؟”  و ما در پاسخ بگوييم : ” هفت و پنجاه دقيقه و هشت ثانيه”  ؛  اصل كميت را رعايت نكرده ايم ، هر چند حرفي كاملاٌ دقيق زده ايم.

2) اصل كيفيت: صحبتهاي ما بايد صحيح و راست باشد ، يا دست كم خودمان راست بودن آن را باور داشته باشيم..

براي مثال اگر بنويسيم: ” برخي كتاب فروشان تهران كتابهاي خود را از مريخ وارد مي كنند. ” اصل كيفيت را نقض كرده ايم.

3) اصل ربط : حرفي كه مي زنيم بايد مربوط به موضوع  و ضروري باشد.

اگر در پاسخ  “هوا چطور است؟” بشنويم ” من مدتي است كه دكتر نرفته ام.” حرف بي ربطي شنيده ايم.

4) اصل شيوۀ بيان : گفتار يا نوشتار بايد منظم باشد. براي رعايت كردن اين اصل، در نظر گرفتن چند نكته مفيد است:

الف) كلام مبهم و پيچيده نباشد.

ب) از ايهام و دو پهلو سخن گفتن بپرهيزيم.

ج) مختصر و مفيد سخن بگوييم و از طولاني سخن گفتن خودداري كنيم.

د) پيوستگي و نظم را رعايت كنيم و وقايع  را پس و پيش نكنيم.

براي مثال، جملۀ ” مقاله را در آن نوشتم  و دفتري خريدم، به مغازه رفتم.” مفهوم نيست؛ زيرا شيوۀ درستي براي بيان ندارد . صورت درست آن جملۀ ” به مغازه رفتم، دفتري خريدم و مقاله را در آن نوشتم.” است.

*  لازم به ذكر است كه در گفتگو ها و نوشته هايي اين چهار اصل به طور كامل رعايت نمي شود، اما هيچ مشكلي در درك آنها نيست. علت اين است كه شنونده يا خواننده خودش خلأهاي درون مطلب را با تصورات و پيش زمينه هاي ذهني  پر  مي كند.  هر انسان  طبيعي كه  بر زبان مسلط است، اين توانايي را دارد. اگر اين توانايي نبود هيچ گفته يا نوشته اي درك نمي شد.

منابع

– صلحجو، علي(1385)، گفتمان و ترجمه، تهران، نشر مركز.

– يول، جرج (1947)، كاربرد شناسي زبان، ترجمۀ محمود عمو زاده مهديرجي و منوچهر توانگر(1389)، تهران، انتشارات سمت.

Like 🙂
8

چرا خشونت؟

در برنامه تماشا که از شبکه بی بی سی فارسی پخش می شود، گزارشی جالب دیدم که احتمالا خیلی ها را مانند من تحت تاثیر قرار داده و به فکر برده است.  گزارش درباره برگزاری  نمایشگاهی از هنر چیدمان یا اینستالیشن ( installation) در گالری طراحان آزاد تهران بود. کاری از امير معبد ، با عنوان بیا نوازشم کن، که به نوعی برگرفته از اجرای کریس بردن (chris burden) در زمان جنگ آمریکا با ویتنام بود، و از نظر من به مراتب متهورانه تر از کار او.

در این نمایشگاه از مجسمه و تابلو خبری نبود. تنها چیزی که بازدید کنندگان با آن روبرو می شدند، خود امير معبد بود، که در مقابل  (سیبل) تیراندازی بدون حفاظ و تنها با پوششي بر سر ايستاده بود و از بازدیدکنندگان در خواست می شد که با تفنگی بادي به سوي او شلیک کنند. بازدیدکنندگان در گروه های کوچک به این گالری راه داده می شدند. بعضی از آنها از شلیک خودداری کردند و بعضی با خیال اینکه شلیک آنها به اجرای بهتر کمک خواهد کرد، تیر اندازی می کردند. درنهایت، جوانی با عصبانیت تفنگ را شکست. در جلسه نقد و بررسی ، بازدیدکنندگان، متوجه شدند که با هر شلیک، در بدن امير معبد زخمی ایجاد شده است.

معبد به خوبی نشان داد که خشونت با هر اسمی نکوهیده است، حتی اگر به اسم اثر هنری باشد. بعد از دیدن این برنامه، بارها از خودم پرسیدم اگر من هم  آنجا بودم شلیک می کردم؟ صادقانه بگویم که هنوز نمی دانم، اما این برنامه باعث شد که در خودم کند و کاو کنم و خودم را بهتر بشناسم.

سوال اینجاست: که ما انسانها – اگر قانون دست و پایمان را نبندد – در خشونت تا کجا پیش می رویم؟ چرا و چگونه آنان که خود را فرهیخته می دانند (چون معمولا کسانی که به گالری ها سرک می کشند، چه در ایران و چه در کشورهای دیگر از قشر با فرهنگ و آگاه جامعه اند)، حاضر شدند عمل خشونت آمیز انجام دهند؟ آیا خشونت به دلیل پخش فیلمهای خشن قبح خود را از دست داده است؟ آیا دیدن صحنه های اعدام با طناب دار و قطع دست، ما را به سوی خشونت سوق داده؟

از یک طرف اگر به هرکداممان بگویند کسی را بکش، محال است این کار را بکنیم و از سوی دیگر، همگی پتانسیل انجام بدترین کارها را داریم. مخصوصا اگر شکل و شمایل آن عمل خشونت آمیز زیبا و ظاهر فریب باشد، کمک به علم، در راه دین، در راه نژاد ايراني، تركي، عرب و آريا، در راه هنر و … در واقع، مشکل اصلی اینجاست که همیشه دلیلی برای عمل خشونت آمیز داریم، و به خودمان حق می دهیم و این همان چیزی است که باعث شده در روی زمین جنگ بیشتر از صلح و بدی بیشتر از خوبی و وزن روزهای سیاه در تاریخ بشر بیشتر از روزهای سفید بوده باشد.

من نمی خواهم کسانی که در نمایشگاه بیا نوازشم کن شلیک کردند را محکوم کنم، اما آیا وقت آن نرسیده که همه ما  از خودمان شروع کنیم و در مقابل خشونتی که هر روز جامعه را بیشتر و بیشتر در خود فرو می برد، با بالا بردن آگاهی بایستیم و نگذاریم که دیدن و شنیدن اعمال خشونت آمیز آنقدر برایمان عادی شود که پنجشنبه های سیاه، دیگر دلهایمان را نلرزاند؟

برنامه              BBC        را می توانید  اینجا ببنید

Like 🙂
4

آداب بوفه

بوفه غذا ممکن است به صحنه محاصره قلعه باستیل شبیه باشد. شاید به این دلیل است که فکر می کنیم ممکن است قبل از اینکه بهره ای بگیریم, میز برچیده شود و دیگران  غذا را تمام کنند و ما گرسنه خواهیم بمانیم.

نتیجه این رویکرد غیر منطقی در بوفه دو اشتباه بزرگ است: نزدیک شدن با سرعت به میز و خوردن بیش از حد غذا.

راه حل ها:

  • قبل از پر کردن غذا در بشقاب خود، به میز ناهار خوری نگاه کنید. اگر ظروف روی میز شماست, لازم نیست در میز بوفه دنبال آنها بگردید. و به یاد داشته باشید، اگر ظروف روی میز بوفه هستند ، برای راحتی خود محل آنها را تغییر ندهید. نگاه کنید که آیا بوفه یک صف دارد یا دو صف. اگر دو صف در حال حرکت هستند ، ظروف را هر دو طرف میز پیدا خواهید کرد.
  • نوبت خود را در صف حفظ کنید. جنسیت و امتیازات شما در صف بوفه کار نمی کنند ، بنابراین سعی نکنید از دیگران پیشی بگیرید.
  • در رستوران ویا هتل اگر غذای مورد علاقه شما کم است، به آسانی می توانید درخواست پر کردن آن را بکنید ولی در یک مهمانی خصوصی، این کار را نکنید.
  • دوباره و سه باره به سر میز بوفه رفتن کاملا طبیعی است پس بیش از حد بشقاب خود را پر نکنید. بشقاب تل انبار شده ناقض کل ایده یک بوفه، که  ارائه غذاها ی متنوع برای سلیقه  ها و اشتها ی متنوع است می باشد.
  • در محل هایی که غذا برای شما سرو می شود, به محدودیت های خدمت کار دقت داشته باشید. درخواست های معمولی اشکالی ندارد ولی درخواست هایی که از عهده خدمت کار بیرون است نکنید. مثلا در قسمت نیمرو در خواست املت یا خاگینه نکنید.
  • در رستوران باید تعداد زیادی بشقاب موجود باشد. پس برای درخواست بشقاب تمییز برای دور دوم بوفه تان رو دروایستی نکنید. و در مهمانی خصوصی بعید است بتوانید از بشقاب تمییز استفاده کنید. در هر صورت بشقاب های کثیف را روی هم تل انبار نکنید.
  • اگر هنگام ترک بوفه از شما دعوت شد که به میزی بپیوندید, یا آن را با مهربانی بپذیرید و یا با مهربانی رد کنید. مثلا بگویید من به جواد آقا قول داده ام که سر میز او بنشینم.
  • گرچه همه بطور متناوب میز را برای بوفه ترک می کنند, همچنان فرصت را برای باز کردن باب مکالمه غنیمت بشمارید. اگر فرد جدیدی در بین شماست با سئوالی مختصر به او فرصت به جمع پیوستن بدهید ولی اگر برایش سخت بود اصرار نکنید.
  • اگر میز تان را برای بوفه ترک می کنید, دستمال خود را روی دسته صندلی بگذارید.
  • اگر غذا را به صورت ایستاده میل می فرمایید, پر نکردن بشقابتان ضرورت بیشتری پیدا می کند. از محاسن مهمانی ایستاده این است که می توانید به آرامی حرکت کنید و با افراد بیشتری گپ بزنید. ولی مراقب باشید که راه  دیگران را سد نکنید.
Like 🙂
1

هشت قانون کلیدی در آداب معاشرت

کافیست نگاهی به دور و اطراف خود بیانـدازیـد تـا مـتوجه شوید در جامعه ما تنها شمار اندکی از افراد متشـخـص و با نزاکت بجای مانده است. در روزگـاران پیـشـیـن به آداب ,و نزاکت اجتماعی بهای بیشتری داده می شد. اما افسوس که جامعه امروز دستخوش تحولات گوناگونی گشته است.
با رعایت این نکات ساده به شما اطمینان میدهم که دیگران شما را در زمره افراد با اصل و نسب و فرهیخته قرار خواهند داد.شخصی که دیگران آرزوی معاشرت و شراکت با وی را دارند. و لازم به ذکر نیست کـه هـمـواره خـانـم ها از ملاقات با یک مرد متشخص خوشنود خواهند شد.
۱) همیشه مودب باشید
اگـر هـم از کـسی خوشتان نمی آید نیازی نیست که شان و منزلت خودتان را تا سطح اجـتمـاعی آن فرد تنزل دهید. مودب و با نزاکت بـاشید تـا بـرتـری خـود را نـسـبـت بـه آن شخص ثابت کنید.
۲) هیچگاه دشنام ندهید
دشنام و ناسزاگویی مطلقا ممنوع می باشد. چون نشان دهنده آن است که شما قادر نیستید برای بـیـان عقاید خودتان از واژه ها ولغات مناسبتری بهره بگیریـد. از آن گذشته لاابالیگری همیشه دور از نزاکت و ادب می باشد.
۳) با صدای بلند صحبت نکنید
هنگامی که با صدای بلند صحبت میکنید، بـاعث بالا بردن سطح استرس میان اطرافیان خود میگردید. بـلند صحبت کردن بیانگر آن است که شما قادر به بحث منطقی با دیگران نـیـستید و عجز شما را در استدلال معقولانه نشان می دهد و آنکه می خـواهـیـد حرف خودتان را با توسل به زور وخشونت به کرسی بنشانید . هـمـچـنـیـن بلند صحبت کردن سبب جلب توجه اطرافیان میگردد البته توجه منفی.
۴) کنترل خود را از دست ندهید
زمانی که شما کنترل اعصاب خود را از دست میدهید و از کوره در میروید به همه نشان می دهید قادر به کنترل احساسات و هیجانات خود نمی باشید. وقـتـی هم که شما از کنترل رفتار خودتان عاجز می بـاشیـد، چـگونـه قـادر بـه کـنـترل چیز دیگری خواهید بود؟ همواره خونسردی خود را حفظ کنید (کار آسانی نخواهد بود اما به زحمتش می ارزد).
۵) به دیگران خیره نشوید
زل زدن به دیگران و چـشـم چـرانـی نوعی تعرض به دیگران محسوب می گردد. شما که نمی خواهید بی جهت دیگران را مرعوب خود سازید؟
۶) صحبت کسی را قطع نکنید
پیش از آنکه اظهار عقیده ای بکنید، اجـازه دهـیـد صـحـبت دیگـران بـه پایان برسد. میان صحبت کسی پریدن نشانه بی نزاکتی و عدم برخورداری از مـهـارتـهای اجـتـمـاعـی فرد می باشد. اگر نمی خواهید خودبین و از خود راضی بنظر آیید، هیچگاه صحبت کسی را قطع نکنید و هرگاه که ناچار بـه انـجـام ایـن کـار شـدیـد حتـما بـا گـفـتـن جـمله معذرت می خواهم ، اقـدام بـه انـجام آن کار کنید. مـودب بـودن بـه مـفـهـوم آن اسـت کـه بـرای موقعیت، عقاید و احساسات دیگران احترام قائل شویم.
۷) همیشه وقت شناس باشید
مهم است که به وقت دیگران احترام بگذارید.سـر مـوقـع در جـلسات، قـرار مـلاقـات هـا، موقعیت های شغلی و اجتماعی حضور یابید. هـمچـنـین یک فرد متشخص می داند چه زمانی باید میهمانی را ترک کند.
۸) اسرار زندگی خصوصی خود را فاش نسازید
آبرو، شرافت، صداقت و بصیرت بـزرگـتـریـن و مـهـمـتـرین عـامـل برای حفظ اعتبار یک فرد متشخص می باشد. جزئیات زندگی عشقی شما باید محرمانه باقی بمانند. بـنـابـراین هرگاه شخصی در مـهـمـانی شـروع بـه سـخن چیـنـی کرد، از اعـتماد مـعشوقتان سوء استفاده نکرده و صحبتی در رابطه به زندگیتان به میان نیاورید

Like 🙂
74